Hardnekkige winter

Het wordt steeds kouder met elke nacht flinke vorst en overdag temperaturen rond het vriespunt en met dit weekend door de felle wind zelfs gevoelstemperaturen van -12 tot -16 graden! Wat een verschil met vorig jaar toen het rond deze tijd bijna 20 graden was en ik in een t-shirt de aardperen kon planten en heerlijk in de tuin kon werken, terwijl ik nu -dik ingepakt- de laatste aardperen (ruim 8 kilo denk ik) heb kunnen opgraven en nog bijna niets aan de tuin heb kunnen doen. Hopelijk heb ik wel alle aardperen opgegraven! Ik heb in ieder geval de grond met de spitvork goed losgemaakt en op ruime afstand van elkaar van de oogst weer 4 nieuwe aardperen geplant.

In de snijdende wind de halfstam appelboom Glorie van Holland gesnoeid; de boom is al flink gegroeid en ik heb moeite om overal bij te komen. De hoogste takken heb ik -staand op een wankel bistrostoeltje- met een takkenschaar weten te bereiken, maar een ladder zal binnenkort geen overbodige luxe zijn.

Daslook

Roomse kervel

De rabarber loopt ondanks het koude weer goed uit en ook de Roomse kervel en de daslook staan er al goed bij. Nog een paar uur besteed aan onkruid wieden, maar uiteindelijk door de kou na enkele uren toch naar huis gegaan om op te warmen.

Zondag 17 maart ben ik eindelijk begonnen met het zaaien van de tomaten, pepers, paprika's, pompoenen en artisjokken en ik zag gisterochtend tot mijn verbazing, dat bijna al het zaaisel al ontkiemd was! De pompoenzaailingen waren al ruim 8 centimeter hoog en waren door het gebrek aan licht nog helemaal lichtgeel. Ook één soort van de tomaten was al zo'n 5 centimeter hoog. Snel alle zaailingen maar uit hun donkere plek gehaald en op een koelere kamer onder de groeilamp gezet. Volgende week ga ik binnenshuis sla, courgettes, komkommers en palmkool zaaien en kunnen hopelijk de eerste plantuitjes de grond in. De aardappels 'Up-to-date' staan sinds 1 week in lege eierdozen voor het raam om ze wat te laten voorkiemen en hopelijk kunnen ook deze snel de grond in. Het zal toch ooit wel eens voorjaar worden?  

Een nieuw tuinseizoen

Nu de sneeuw en vorst van de afgelopen weken weg zijn, kunnen de rozen weer verzonden worden en deze week zijn de Albarozen en de roos uit Frankrijk bezorgd. Het was gisteren een heerlijke dag om in de tuin te werken en de rozen te planten. Vreemd trouwens dat ik in de winter nooit mede-tuiniers tegenkom, terwijl dat, op één na, wel allemaal mannen zijn. Vraag me af wie er nu de mooi-weer tuinier is! Half januari kreeg ik het ineens in mijn hoofd om de (net gesnoeide) vlier er uit te halen en zo weer plaats te maken om de komende tijd nog meer rozen te kunnen planten. De vlier is zo'n grote struik voor mijn -relatief- klein stukje grond en de bramen en de zwarte bes komen daardoor 's zomers behoorlijk in de verdrukking te staan. Na ruim een uur hard werken heb ik hem er toen uit gekregen, maar ik moet nu nog zien waar ik die grote stronk kan laten. Voorlopig ligt die maar gewoon ergens op de grond. De extra grondpennen die ik bij de rozenboog had gebruikt zijn helaas niet sterk genoeg; door de storm van de afgelopen dagen stond de boog opnieuw weer helemaal scheef. Ik zal er toch eens iets op moeten verzinnen om die boog recht te houden; misschien dat er nog langere grondankers zijn. Cement om de voet gieten is voor een gehuurd stuk grond denk ik geen goede optie.

De van kwekerij De Bierkreek ontvangen Albarozen Chloris, Ferox en Felicité Parmentier heb ik aan de lange zijkant van de kas geplant; ook zat er in de doos nog een vierde roos, York and Lancaster, wat erg leuk is, omdat ik onlangs over twee rozen heb geschreven die in de geschiedenis van de Engelse rozenoorlogen voorkomen en waarvan deze roos -door haar tweekleurige bloemen- het nieuwe symbool voor de ontstane eenheid zou zijn. Die roos staat nu op een deel van de leeggekomen plek van de vlier naast de witte Rugasoroos Blanc Double de Coubert. De lichtroze roos Mme Ballu, de heel bijzondere roos die ik in Frankrijk had besteld, heb ik schuin tegenover de purperkleurige Cardinal de Richelieu en de donkerrode La Belle Sultane gezet.

Mme Ballu

 

Het kost moeite om niet alle tijd in de tuin te besteden aan het onkruid weghalen, maar op dit moment heeft dat weinig zin; de grond is veel te nat en ik denk dat het onkruid de grond ook wat beschermd houdt. Hopelijk kan ik eind februari een keer met de cultivator aan de gang en zo het meeste onkruid (hoofdzakelijk gras en papaverzaailingen) weghalen. De tuin zelf ziet er niet uit, met alle losse takken en plantresten her en der op de 'bedden' en het zal straks nog een flinke klus zijn om al het snoeihout van de bramen, frambozen en vlier op een hoop te gooien. Ik heb in ieder geval al wel vast de palmkolen en de bladbroccoli uit de grond gestoken; ze liggen nu op de grond, maar gaan over een paar weken op de composthoop. De bietjes en stukgevroren snijbiet zitten nog in de grond, maar zullen er straks ook uit moeten. Toch is er al weer nieuw leven: de rabarber is met de bolle rode knoppen een schitterend gezicht en uit sommige knoppen komt zelfs al piepklein rozerood blad tevoorschijn.

piepjong opkomend rood rabarberblad

Ik heb een van de drie resterende aardpeerplanten opgegraven en was aangenaam verrast door de grote hoeveelheid van de flinke knollen die dit keer tevoorschijn kwam. Van één plant komt nu ruim 6 kilo af; geen idee hoe ik die hoeveelheid op kan krijgen en dan te bedenken dat er nog twee planten geoogst moeten worden! Vorig jaar was ik dus te vroeg met het opgraven van de aardperen; de oogst van de eerste plant in november was toen een flink stuk kleiner.
De sneeuwklokjes staan nog net niet in bloei, maar ik zag al wel een enkel bloeiend Maarts viooltje; drie jaar geleden heb ik twee kleine plantjes in de tuin gezet en die na een jaar er weer uitgehaald, omdat ik ze te veel op onkruid vond lijken. Maar, de mieren zijn mij waarschijnlijk te slim af geweest en hebben de zaden door de hele tuin verspreid, waardoor er overal deze plantjes opkomen; uiteindelijk ben ik ze wel dankbaar, want het is een heel lief plantje en door deze natuurlijke verspreiding is het in de winter een leuk gezicht om deze kleine paarse bloemetjes tevoorschijn te zien komen. Het is een vrij zeldzame inheemse plant met zeer sterk geurende bloemetjes; zie de website van De Kruidenkorf.

oogst aardperen Fleuron d'Anjou

Nieuwe rozen planten

de nieuwe rozen

 

Afgelopen zondag heb ik de zaterdag bezorgde rozen geplant. Jammer genoeg regende het flink toen ik van huis ging, maar van een beetje water is nog niemand dood gegaan, dus goed ingepakt op weg naar de tuin. In de stromende regen de eerste plantgaten gegraven, terwijl ik in de kas af en toe in mijn notitieboekje keek waar ik de nieuwe rozen gepland had. Tot mijn aangename verrassing begon het na een half uur graven droger te worden en nog wat later brak zelfs de zon door, zodat ik een aangenaam plantdagje in de tuin heb gehad. Op één roos na staan nu de nieuwe rozen in de tuin en de laatste (de prachtige rode mosroos Deuil de Paul Fontaine hoop ik komend weekend te kunnen planten).

net geplante Rose de la Maître-École

 

Tussen het graven en planten door nog een lading onkruid getrokken; dat is soms wat verslavend: je ziet ergens ongewenst groen en het eerste dat ik dan weer doe is op mijn knieën door de tuin kruipen om het eruit te trekken, terwijl ik dan eigenlijk ander werk zou moeten doen. Na het planten van de rozen alle nieuwe rozen een mooi laagje compost gegeven en ook compost rondom de appelbomen en de pruimenboom gelegd. Volgende week zijn dan de andere fruitbomen en struiken nog aan de beurt.

Ik was blij dat ik het vorige weekend de radicchio met plastic tunnels had afgedekt; er is zoveel regen gevallen de afgelopen dagen dat de planten anders vast zouden gaan rotten en dat zou jammer zijn, want de kroppen beginnen nu pas echt te vormen. Ik heb die dag de stengels van de aardpeerplanten afgeknipt en mijn eerste aardperen geoogst; prachtige mooie rode knolletjes.

Aardperen Fleuron d'Anjou

Ook heb ik in datzelfde weekend de tegen de tuinkast aangroeiende klimroos Narrow Water (met veel moeite) eruit gegraven; na twee jaar in de tuin vind ik deze roos toch tegenvallen. De bloemen zijn niet echt spectaculair en deze klimroos heeft dunne slappe takken met ontzettend vervelende doorns, waar ik elke keer in blijf hangen; aan de achterkant staan dan ook nog eens de doornige bramen van de achterbuurman die steeds mijn tuin proberen te veroveren, dus het is een vervelend hoekje van de tuin, maar wel een waar ik vaak moet zijn. Nu staat er tegen de kast alleen dan de doornloze donkerrode klimroos Souvenir du dr. Jamain; die roos heeft eerst een aantal jaren in mijn voortuin gestaan, maar daar deed ze het niet zo goed (ze stond daar tussen twee andere klimrozen in, op een te klein stukje grond) en ik heb haar vorig jaar in de moestuin gezet. Daar doet ze het beter, dus nu Narrow Water weg is, heeft ze meer ruimte om te groeien.
Thuis nog mijn plantoverzicht wat bijgewerkt, zodat ik straks nog wel weet welke roos waar staat. Een tuinplan voor komend jaar zit nog in de planning; hoop daar binnenkort toch eens aan te kunnen beginnen!




Mousseux du Jappon tegenover QS Blanc Mousseaux

Stilte na de storm

Na twee weken afwezigheid eindelijk weer eens tijd gehad om naar de tuin te gaan en vandaag was een heerlijk windstille en zonnige dag om in de tuin te werken; zoals te verwachten was is het onkruid intussen weer flink gegroeid en het grootste deel van de tijd (zo'n 4 uur) is opgegaan aan het op mijn knieën rondkruipen en onkruid trekken. Maar daarnaast  heb ik gelukkig ook nog kunnen oogsten: tot mijn grote verbazing zijn de vogels nu ineens wel -grotendeels- van de frambozen afgebleven en heb ik nu een grote bak vol met heerlijk sappige frambozen kunnen plukken. De ijsbergsla is door de vele regen goed gegroeid en ik heb nu twee mooie kroppen mee naar huis genomen. Daarnaast nog twee mooie -zichzelf uitgezaaide -rucolaplanten, 3 kleine venkelknollen, twee enorme courgettes (goed voor de soep) en een klein pompoentje geoogst. De andijvie en radicchio groeien goed, maar ik wacht daarmee nog even met oogsten tot volgende week; ik kan toch niet alles tegelijk opeten en vers geoogst is ook gewoon het lekkerst.

Venkel

andijvie

Nadat het meest in het oog springende onkruid (voornamelijk graspollen en zaailingen van salie en kattekruid) weggehaald is ziet de tuin er gelijk weer wat beter uit. Door de storm van de afgelopen dagen en van vorige week, zijn de aardperen flink scheef komen te staan en zijn er ook veel dikke takken afgebroken. Doordat de planten zo zwaar zijn en scheef staan, zijn de knollen nu zelf boven de grond gekomen. Ik heb de dikste stammen maar een stuk ingekort en de afgebroken takken afgeknipt. Over de blootliggende knollen heb ik extra grond gelegd, zodat ze mooi in het donker verder kunnen groeien.

omgewaaide aardperen

radichico

De Yacon planten beginnen toch groter te worden; omdat ik helaas geen tijd meer had om één plant op te graven hoop ik maar dat het de komende week niet al te koud wordt en dat de knollen in de grond goed zullen blijven. Klusje voor de komende week (als het dan tenminste weer daarvoor is).
Een paar rozen staan nog steeds in bloei en er zoemen nog steeds hommels en er fladderen veel vlinders rond in de tuin, maar het zal nu niet lang meer duren voordat de herfst echt toeslaat en het weer rustiger wordt in de tuin. Hopelijk kom ik dan ook eens toe aan het maken van een moestuinplan voor komend jaar en het bestellen van nieuwe zaden, plantuien en pootaardappelen. Ik twijfel nog of ik niet toch deze maand wat knoflookteentjes zal planten van de dit jaar geoogste knoflookbollen. Het is weinig werk om te doen en twee bollen geven toch een behoorlijke oogst. 

William Shakespeare 2000

Eerste koude Nacht

Op het journaal hoorde ik gisteren dat het vannacht 2 graden Celsius zou worden; al behoorlijk fris dus voor eind september. Vanmorgen nog even naar de tuin geweest, maar daar was van de koude nacht gelukkig niets te merken. De courgettes groeien nu in een wat rustiger tempo en ik heb er twee van een redelijk formaat kunnen plukken.

ijsberg- en rode krulsla

De ijsbergsla begint behoorlijke kroppen te maken en daarvan kan ik er volgende week wel een of twee mee naar huis nemen. De borlotti bonen zijn zo goed als gedroogd en de gedroogde peulen heb ik van de planten afgeknipt om ze thuis in de schuur nog verder te laten drogen en straks te doppen.

De bietjes groeien gestaag door en, doordat ik ze in het  voorjaar redelijk dicht gezaaid had, zorgen zelf prachtig voor een gespreide oogst; de afgelopen tijd plukte ik steeds de grootste (!) bietjes, waardoor de andere plantjes weer wat meer ruimte kregen om te groeien en dan een paar weken later goed zijn om te plukken. Er staan er in ieder geval nu nog genoeg om een paar weken vooruit te kunnen. Van de snijbiet ga ik straks weer een hartige taart maken; verder nog een nieuw vooraadje palmkool mee naar huis genomen om deze week weer van te smullen en een mooie rode paprika.



bietjes Bull's blood

radicchio

Alles groeit nu in een rustig maar gestaag tempo: radicchio, andijvie, venkel zijn over enkele weken prima te oogsten. Jammer dat de vogels mijn frambozen ontdekt hebben: er hing vandaag maar één (amper) rijpe framboos aan de struik. Volgend jaar zal ik deze struiken toch maar met een net gaan afdekken om zelf ook nog van de frambozen te kunnen genieten; wat fruit betreft is het dit jaar maar een slecht jaar: amper peren, weinig aardbeien en pruimen, geen appels, geen bramen, geen loganbessen en nu -door de vogels- ook maar weinig frambozen. Gelukkig heeft de vlier wel voldoende bessen geproduceerd, maar daar heb ik al zoveel van geplukt dat ik de rest voor de vogels laat hangen. Jammer dat ze zo ondankbaar zijn en als toetje dan toch nog mijn frambozen opeten.



Yacon plant

De Yacon planten zijn redelijk gegroeid, maar niet zo hoog geworden als ik had gedacht; ze zijn amper een meter hoog; ik ben heel benieuwd of er ook eetbare knollen gevormd zijn. Moet dus wel het weer in de gaten houden, want deze planten zijn -net als dahlia's- heel koude gevoelig. Misschien dat ik volgende week vast één plant ga opgraven. Van dezelfde familie is dan de aardpeer totaal anders: die plant kan juist heel goed tegen kou en je oogst ze pas na de eerste vorst; knollen die je vergeet te oogsten lopen in het voorjaar gewoon uit. Ze zeggen wel eens dat als je eenmaal een aardpeer in je tuin hebt, je altijd aardperen in je tuin hebt. In het  voorjaar heb ik 4 rode aardpeertjes in mijn tuin geplant en het zijn inmiddels enorme planten geworden van meer dan twee meter hoog.

Relaxte tijd in de moestuin

Dit is eigenlijk de mooiste tijd van het jaar voor een moestuin; er hoeft even niet veel gewerkt te worden, maar er kan des te meer geoogst worden. De mooie nazomer maakt het nu dubbel zo lekker in de tuin: gisteren een paar uur relaxed bezig geweest om op mijn knieën wat onkruid weg te halen, rond te lopen, te kijken en foto's te maken. De tuin staat er al met al nog goed bij en er hoeft eigenlijk niet veel aan te gebeuren. Omdat de vaste planten zich enorm uitzaaien, wel een rondje met de schoffel gedaan over het (nu nog) brede toegangspad van mijn tuin naar de kas. Afgelopen maandag na het werk nog een flinke hoeveelheid groente uit mijn tuin gehaald, waaronder ruim 2 kilo vlierbessen en daarvan heb ik deze week heerlijke siroop gemaakt.

overzicht, met links asperges, stokbonen, venkel, kolen, bloemen/rozendeel en  rechts vooraan jonge rabarberplanten

Mijn 'buit' afgelopen maandag en vandaag: vlierbessen, kwetsen, paprika's, courgettes, paarse snijbonen, Grote Spaanse witte bonen, herfstframbozen, kilo's tomaten, palmkool, snijbiet, koolrabi en bietjes! En er is voorlopig nog genoeg om de komende weken opnieuw te oogsten; daarnaast ligt in mijn schuur nog een voorraad Ratte d'Ardeche aardappels, sjalotten, rode en gele uien en knoflook. De pas uitgeplante andijvie, venkel, sla en radicchio groeien ook goed, evenals de Red kuri pompoentjes. Ook de aardperen Fleuron d'Anjou zijn enorm geworden: het is echt verbazingwekkend hoe deze kleine smakelijke knolletjes in korte tijd zulke enorme planten worden. Door de wind van de afgelopen dagen zijn er een paar planten omgeknakt, maar zolang ze nog enigszins aan de plant zelf vast zitten groeien ze gewoon weer verder!

jonge rozenstruiken en rechts de aardperen

De halfstam appelboom heeft nu wel erg veel takken gekregen en daarom heb er ik vandaag een aantal flinke takken uitgehaald; als ik wacht tot de winter ben ik bang dat hij een nog grotere groeispurt krijgt, vandaar dus toch maar een late zomersnoei. Op goed geluk een aantal recht omhoog groeiende takken weggehaald zodat de boom weer een wat opener structuur krijgt. Monty Don schreef geloof ik ergens dat je door een goed gesnoeide appelboom met gemak een hoed moest kunnen gooien. Mijn Panama hoed ligt thuis dus ik heb het nog niet kunnen uitproberen!

appelboom vóór de snoei

Verder is de enige fruitboom waar dit jaar dan nog vruchten aan komen, naast de Betuwse kwets, de Gieser Wildeman leipeer; de paar peren zijn dit jaar wel erg groot geworden, maar zijn nog net niet rijp genoeg om al te plukken; nog een weekje wachten denk ik.



Gieser Wildeman peren

 

Weer een lading plantjes de grond in

uitgeplante palmkool en bladbroccoli

Wat een tropische hitte deze dagen en wat een verschil met vorige week toen we zelfs nog flinke nachtvorst hadden. Inmiddels staan nu alle thuis voorgezaaide plantjes in de tuin: al met al nog een flinke klus om alle planten heelhuids in de auto te krijgen en vervolgens weer uit te laden. Zaterdag heb ik de courgettes, pompoenen, komkommers, de Yacon planten en de laatste pepers uitgeplant en gisteren de palmkool, bladbroccoli en artisjokken. Tussendoor nog beide dagen flink met de schoffel rond gegaan om het nu wel erg snel groeiende onkruid de baas te blijven. De asperges groeien nu zo hard dat ik het niet kan bijbenen met steken, dus laat ik er maar een aantal doorgroeien.

De tot de grond teruggevroren klimroos Zéphirine Drouhin loopt gelukkig weer flink uit en heeft al aardig wat nieuwe scheuten van zo'n 60 centimeter hoog. De nieuwe rozenboog met de 'ingebouwde' buigbare draden is erg makkelijk. Zo kan ik de scheuten snel vast zetten zonder eerst weer naar touw te moeten gaan zoeken.



Therese Bugnet

De eerste rozen van 'Thérèse Bugnet' en Blanc Double de Coubert staan in bloei en van de meeste andere rozen zal het niet lang meer duren voordat ook die weer in bloei staan. Alleen de Engelse rozen William Shakespeare 2000, Winchester Cathedral en Glamis Castle hebben veel van de vorst geleden en zijn alle tot de grond dood gevroren. Ze lopen wel weer uit, maar het zal lang duren voordat ook deze rozen in bloei gaan komen. De donkerrode pioenroos Buckeye Belle is nu met haar grote donkerrode bloemen een echte eyecatcher en staat schitterend tussen de paarse salie. Zelfs de harde wind van de afgelopen dagen heeft de planten niet geschaad en staan ze zonder steun nog mooi recht overeind.

Dit jaar kan ik voor het eerst ook genieten van de schaduw die de pruimenboom geeft en hoef ik niet de parasol op te zetten om even uit de zon te kunnen zitten om wat verkoeling te zoeken. Een volkstuin moet zonnig zijn, maar voor de moestuinder is schaduw af en toe wel nodig!

Pioenrozen met op achtergrond o.a. uien, knoflook, aardappels, aardperen en vlier

schaduw

Lentegevoel

Naamloze rabarber

Gisteren een vrije dag genomen en heerlijk in de tuin gewerkt. Alle planten beginnen nu goed uit te lopen en zo te zien zijn er geen vorstslachtoffers gevallen. De frambozen, vlier, rabarber, de rode bes Jonkheer van Tets en de peren beginnen blad te maken en ook bij de doornloze bramen en de loganbes komen al nieuwe scheuten boven de grond uit. De drie 'oudere' rabarberplanten hebben al flink blad en staan er nu al prachtig bij; de vorig jaar nieuw geplante soorten zie ik ook al opkomen; met name het vroege ras Timberley Early (een groenstelige maar blijkbaar heel zoete rabarber) ziet er al goed uit. Van Sutton's Seedless zijn piepkleine puntjes zichtbaar en van Red Champagne (ik denk tenminste dat die het is) iets grotere rode groeipuntjes.

Timberley Early

Van de later ontvangen vervanger Frambozenrood (voor Valentine; die was helaas niet aangeslagen) kan ik nog niet zeggen of die iets gaat doen; vorig jaar heeft die maar heel even piepklein blad gehad, dus ik kan nu alleen maar hopen dat alle energie naar de wortel was gegaan en dat deze binnenkort toch boven de grond gaat komen.

Rode bes Jonkheer van Tets

Ik heb al het snoeiafval dat in de winter op de grond heeft gelegen nu verzameld en een deel meegenomen om thuis weg te gooien, een deel op de composthoop gegooid en de grootste takken gebundeld om later mee te nemen. De vlinderstruik heb ik nu ook teruggeknipt, zodat ze dit jaar weer mooie donkerpaarse bloemen op ooghoogte kan geven.

Aardpeertjes

Na lang zoeken en dubben heb ik gelukkig toch een plekje gevonden waar de aardperen kunnen staan. Het is moeilijk inschatten in een lege wintermoestuin, want je vergeet snel hoe groot planten in een paar maanden kunnen worden. Omdat de aardperen ook zo hoog worden wilde ik ook rekening houden met de zon en daardoor de schaduw die de planten geven. Maar ze staan nu in een Zuid-Noord rijtje aan de Oost-kant van de tuin, met voldoende ruimte aan alle kanten om er langs te kunnen blijven lopen.

Ik heb nog een kruiwagen mest kunnen halen en een deel daarvan heb ik op de composthoop gegooid en de rest op het deel van de tuin waar straks de aardappels komen. Ook heb ik rond alle rozen biologische rozenmest gestrooid. De pas geplante nieuwe rozen beginnen al bijna uit te lopen!
De tomaten, pepers, artisjokken en paprika's groeien nog steeds lekker door en volgende week ga ik beginnen met een volgende zaaironde; ik ga dan de palmkool en bladbroccoli zaaien.

Vervolg verspenen



Paprika's Ampuis

Omdat het helaas weer zo'n druilerige dag is, heb ik vandaag maar binnenshuis de resterende zaailingen verspeend. De blokpaprika's Four Star en en Ampuis zijn inmiddels goed opgekomen en laten zich makkelijk verspenen; de pepermix is wat minder goed opgekomen, maar ook die zijn nu verspeend. Omdat er nu niet genoeg ruimte meer onder de groeilamp is voor alle potjes, heb ik de artisjokken en blokpaprika's voor het raam gezet; ook staan daar de Rattes en Linzer Delikatess aardappelen in eierdozen om ze wat te laten kiemen voordat ze eind van de maand de grond in gaan.

Paprika Four Star

Afgelopen week heb ik de bakken met de Aguadulce tuinbonen binnen gezet om te kijken of de zaden nog wilden ontkiemen. Tot mijn verrassing was er na een paar dagen een begin van leven te zien en hebben gelukkig in ieder geval een aantal bonen de strenge vorst overleefd. Nu een aantal plantjes al bijna10 centimeter hoog is, heb ik de bakken weer buiten in de koude bak gezet. De rode tuinbonen die ik een paar weken later heb gezaaid staan nog buiten en beginnen wat groene punten te vertonen. Ze geven in ieder geval een goede indicatie van tijdstip van opkomen.

Gisteren zijn de bij Vreeken bestelde rootrainers bezorgd, evenals de bladbroccoli Minestra Nera, palmkool Cavolo Nero en de Karmazijn tuinbonen; die laatste bewaar ik nu dan maar, om ze volgend jaar te zaaien. Helaas kreeg ik ook bericht dat de begin februari bestelde aardperen Fleuron d'Anjou nu uitverkocht blijken te zijn, maar gelukkig wil Natascha Boudewijn van greendelicious.nl mij nog een paar aardpeertjes toezenden. Ik verheug mij nu al op mijn eerste oogst van aardperen in het najaar!

Het begint weer te kriebelen

Alhoewel ik nog steeds geen tuinplan voor dit seizoen heb gemaakt, heb ik nog weer meer zaden besteld! Ik heb bij de NieuweTuin diverse soorten slazaden besteld, waaronder donkerrode Merlot en de hyper red crumble, nog eens drie gemengde seizoenssalades (zomer-, herfst- en wintersalade) en een roodbloeiende tuinboon.
Bij Ton Vreeken heb ik verschillende maten rootrainers besteld. Ik wil de kleinere maat gaan uitproberen om daar thuis de diverse slasoorten in voor te zaaien. Andere jaren heb ik vele soorten Romaanse sla in kant en klare Jiffy potjes gezaaid, maar het probleem is dat die plugjes eigenlijk te snel uitdrogen en daardoor niet alle sla even goed opkomt.
Het aanbod bij Vreeken is zo uitgebreid dat ik weer de verleiding niet heb kunnen weerstaan en ook daar nog weer zaden heb besteld, waaronder de roze tuinbonen Karmazyn en een bladbroccoli Minestra Nera; met name naar die bladbroccoli ben ik heel benieuwd, omdat ik -door de afgelopen twee strenge winters van vorige jaren- geen succes heb gehad met de Purple Sprouting Broccoli. Ook wil ik dit jaar weer de zwarte palmkool gaan zaaien, want dat is weer wel een makkelijk te kweken kool. Ik heb nog wel zaad van 2 jaar terug, maar wil niet het risico lopen dat het niet goed meer kiemt.
Als laatste ben ik toch voor de bijl gegaan voor de aardpeer en heb gekozen voor de rode Fleuron d'Anjou; ik hoop dat ik daar nog een plaatsje voor kan vinden en dat ik deze woekeraar in toom kan houden. Ik lees en hoor er de laatste tijd zoveel over dat ik wel heel benieuwd ben naar deze groente.