Waar blijft de lente?

Nadat het vorige week er even op leek dat de lente in aantocht was, is de winter weer volop terug met strenge vorst en fikse sneeuwbuien! Ben wel blij dat ik in ieder geval nog één dag van het mooie weer heb kunnen meepikken. Vrijdag een hele dag in de tuin kunnen werken en bergen onkruid getrokken. Was die avond wel gebroken en had daarna nog twee dagen flinke spierpijn. In ieder geval is het grootste deel van de tuin even onkruidvrij en zodra het weer het toelaat kan ik beginnen met het poten van de sjalotten en misschien ook al de plantuien.



zo zag ongeveer 200 m2 tuin er uit!

Deze week is het laatste deel van mijn bestelling bij Vreeken's zaden gekomen; jammer genoeg zijn de door mij bestelde grijze sjalotten (die ik dit jaar wilde uitproberen) vervangen door Jersey sjalotten. Geen idee waarom de grijze nu niet leverbaar zijn; uitverkocht lijkt me sterk als ik ze al in september heb besteld.

al iets meer grond en minder onkruid zichtbaar

De sneeuwklokjes stonden vorige week eindelijk in bloei en ook het Maarts viooltje doet haar naam eer aan en heeft nu zee van kleine geurende paarse bloemetjes'; ook het longkruid komt al bijna in bloei en de daslook steekt alweer een stukje boven de grond. De vorig jaar nieuw geplante kweepeer ziet er uit dat hij misschien toch iets gaat doen; ik hoop het maar, want vorig jaar heeft hij na het aanplanten niets gedaan en is het hele jaar zonder blad gebleven.

Ik ben nog nooit zo laat geweest met het zaaien (ook door het slechte weer denk ik), maar hoop dat ik dit weekend toch eindelijk kan beginnen met het zaaien van tomaten, pepers, paprika's en courgettes. Met de komkommers, pompoenen en courgettes kan ik nog wel even wachten. De tuinbonen begonnen vorige week te ontkiemen, maar zullen wel weer tot stilstand zijn gekomen door de vorst. Ik zag dat ik vorig jaar rond deze tijd de plantjes al in de grond kon zetten en nu zijn het nog maar nog ontkiemde bonen! Als het straks eindelijk echt voorjaar wordt zal het wel ineens een explosie van groen worden in de tuin.

over een paar maanden is dit een zee van bloeiende rozen!

Een nieuw tuinseizoen

Nu de sneeuw en vorst van de afgelopen weken weg zijn, kunnen de rozen weer verzonden worden en deze week zijn de Albarozen en de roos uit Frankrijk bezorgd. Het was gisteren een heerlijke dag om in de tuin te werken en de rozen te planten. Vreemd trouwens dat ik in de winter nooit mede-tuiniers tegenkom, terwijl dat, op één na, wel allemaal mannen zijn. Vraag me af wie er nu de mooi-weer tuinier is! Half januari kreeg ik het ineens in mijn hoofd om de (net gesnoeide) vlier er uit te halen en zo weer plaats te maken om de komende tijd nog meer rozen te kunnen planten. De vlier is zo'n grote struik voor mijn -relatief- klein stukje grond en de bramen en de zwarte bes komen daardoor 's zomers behoorlijk in de verdrukking te staan. Na ruim een uur hard werken heb ik hem er toen uit gekregen, maar ik moet nu nog zien waar ik die grote stronk kan laten. Voorlopig ligt die maar gewoon ergens op de grond. De extra grondpennen die ik bij de rozenboog had gebruikt zijn helaas niet sterk genoeg; door de storm van de afgelopen dagen stond de boog opnieuw weer helemaal scheef. Ik zal er toch eens iets op moeten verzinnen om die boog recht te houden; misschien dat er nog langere grondankers zijn. Cement om de voet gieten is voor een gehuurd stuk grond denk ik geen goede optie.

De van kwekerij De Bierkreek ontvangen Albarozen Chloris, Ferox en Felicité Parmentier heb ik aan de lange zijkant van de kas geplant; ook zat er in de doos nog een vierde roos, York and Lancaster, wat erg leuk is, omdat ik onlangs over twee rozen heb geschreven die in de geschiedenis van de Engelse rozenoorlogen voorkomen en waarvan deze roos -door haar tweekleurige bloemen- het nieuwe symbool voor de ontstane eenheid zou zijn. Die roos staat nu op een deel van de leeggekomen plek van de vlier naast de witte Rugasoroos Blanc Double de Coubert. De lichtroze roos Mme Ballu, de heel bijzondere roos die ik in Frankrijk had besteld, heb ik schuin tegenover de purperkleurige Cardinal de Richelieu en de donkerrode La Belle Sultane gezet.

Mme Ballu

 

Het kost moeite om niet alle tijd in de tuin te besteden aan het onkruid weghalen, maar op dit moment heeft dat weinig zin; de grond is veel te nat en ik denk dat het onkruid de grond ook wat beschermd houdt. Hopelijk kan ik eind februari een keer met de cultivator aan de gang en zo het meeste onkruid (hoofdzakelijk gras en papaverzaailingen) weghalen. De tuin zelf ziet er niet uit, met alle losse takken en plantresten her en der op de 'bedden' en het zal straks nog een flinke klus zijn om al het snoeihout van de bramen, frambozen en vlier op een hoop te gooien. Ik heb in ieder geval al wel vast de palmkolen en de bladbroccoli uit de grond gestoken; ze liggen nu op de grond, maar gaan over een paar weken op de composthoop. De bietjes en stukgevroren snijbiet zitten nog in de grond, maar zullen er straks ook uit moeten. Toch is er al weer nieuw leven: de rabarber is met de bolle rode knoppen een schitterend gezicht en uit sommige knoppen komt zelfs al piepklein rozerood blad tevoorschijn.

piepjong opkomend rood rabarberblad

Ik heb een van de drie resterende aardpeerplanten opgegraven en was aangenaam verrast door de grote hoeveelheid van de flinke knollen die dit keer tevoorschijn kwam. Van één plant komt nu ruim 6 kilo af; geen idee hoe ik die hoeveelheid op kan krijgen en dan te bedenken dat er nog twee planten geoogst moeten worden! Vorig jaar was ik dus te vroeg met het opgraven van de aardperen; de oogst van de eerste plant in november was toen een flink stuk kleiner.
De sneeuwklokjes staan nog net niet in bloei, maar ik zag al wel een enkel bloeiend Maarts viooltje; drie jaar geleden heb ik twee kleine plantjes in de tuin gezet en die na een jaar er weer uitgehaald, omdat ik ze te veel op onkruid vond lijken. Maar, de mieren zijn mij waarschijnlijk te slim af geweest en hebben de zaden door de hele tuin verspreid, waardoor er overal deze plantjes opkomen; uiteindelijk ben ik ze wel dankbaar, want het is een heel lief plantje en door deze natuurlijke verspreiding is het in de winter een leuk gezicht om deze kleine paarse bloemetjes tevoorschijn te zien komen. Het is een vrij zeldzame inheemse plant met zeer sterk geurende bloemetjes; zie de website van De Kruidenkorf.

oogst aardperen Fleuron d'Anjou

Snoeien

Al een paar weken niet meer naar mijn tuin geweest; eerst was er sneeuw en ijs, gevolgd door meer wind en heel veel regen, maar afgelopen vrijdag was het eindelijk even droog. Ik was dus wel benieuwd hoe mijn tuin erbij zou liggen. De rozenboog was weer half omgewaaid en wilde met geen mogelijkheid meer rechtop. De meegeleverde pinnen zijn op zandgrond dus blijkbaar niet sterk genoeg om de zware boog op zijn plaats te houden. Van mijn buurman had ik vorig jaar nog ongeveer 30 centimeter lange (gekronkelde) haken gekregen om netten vast te zetten en hiervan heb ik er een stuk of 8 gebruikt om de voet van de boog weer vast te zetten. Hoop dat hij nu blijft staan, anders moet ik nog grotere pinnen zien te vinden.

nieuwe ruimte voor rozen

De aardbeien naast de kas heb ik nu allemaal uitgegraven en zo een mooie plantplaats gecreëerd om straks de bestelde Albarozen te planten. Het ziet er nu gelijk al een stuk beter uit. De rondom de pruimenboom groeiende aardbeien haal ik denk ik pas in het voorjaar weg; de planten geven nu nog wat bescherming aan de grond. Ook een 'klein grasveld' aan onkruid achterin de tuin rondom de Albaroos 'Maxima' weggehaald en de wilde bramen van het achtergelegen perceel, die mijn tuin proberen over te nemen en onder meer in mijn hazelaars aan het groeien waren, zo goed als mogelijk weggesnoeid.

General Kleber na de 'snoei'

Een paar lange takken van sommige rozen ingekort om te voorkomen dat ze teveel wind vangen en daardoor in de winter beschadigd raken; ik blijf het moeilijk vinden om rozen terug te knippen en het liefst blijf ik er zoveel mogelijk van af, maar sommige takken zijn wel erg lang en in de boeken lees ik overal dat geaviseerd wordt deze takken met ongeveer een/derde in te korten. Dan maar een compromis: ik denk dat ik ongeveer een/vierde van de lengte heb afgehaald. Het grappige is, dat als ik eenmaal bezig ben met snoeien ik weer moeilijk kan ophouden!
Met de takkenschaar nu de afgedragen takken van de herfstframbozen tot de grond teruggeknipt; een volgende keer zal ik nog compost rondom de planten leggen.



na de snoei

Luntersche Pippeling voor de snoei

De lage appelboom Luntersche Pippeling is enorm gegroeid en de hoofdtak is naar mijn idee veel te lang. Op goed geluk met de takkenschaar de top er weer een heel eind uitgehaald en de zijscheuten aan die tak helemaal weggehaald, zodat er weer één hoofdtak zal zijn. Van de andere takken die het frame van de boom moeten worden heb ik ook weer een stuk afgehaald. Met het snoeien van de halfstam appelboom Glorie van Holland wacht ik nog even tot januari of februari; zal dan eerst maar weer in de boeken kijken welke takken ik daar moet snoeien. De plastic tunnels die ik gebruik om de radicchio af te dekken doen hun werk goed en ik heb twee mooie kroppen kunnen meenemen; alleen op de plaats waar de tunnels weggewaaid zijn geweest zien de planten er minder uit, maar misschien dat die er tegen het voorjaar weer beter gaan uitzien. Ondanks dat nu pas de winter net begonnen is, zie ik dat het maarts viooltje op sommige plaatsen al in bloei staat en dat het groen van de sneeuwklokjes al boven de grond uitkomt.

sneeuwklokjes al zichtbaar

Snoeien

Nu de vorst voorlopig weg is heb ik vandaag de vlier, de herfstframbozen en een deel van de rozen gesnoeid; de takken van de vlier heb ik op ongeveer 1 à 1,5 meter boven de grond afgeknipt in plaats van op een halve meter. Ik hoop dat ik daardoor dit jaar eerder in het seizoen bessen heb dan vorig jaar toen ik de struik korter had gesnoeid.
Ook heb ik de oude snijbietplanten, knolselderij en de laatste pastinaken uit de grond gehaald en op de composthoop gegooid. Met de cultivator een deel van de grond wat losgemaakt zodat de tuin er nu weer wat beter uitziet.

De afgelopen vrijdag gezaaide tomaten zijn nu al ontkiemd en ook de artisjokken zijn al bijna zo ver; dat gaat snel. Ik heb de bakjes daarom wat koeler en onder de groeilamp geplaatst. Zo blijven ze hopelijk mooi compact en groeien ze recht naar boven. De pepers en paprika's doen er altijd wat langer over om te ontkiemen en die blijven dan ook op hun warme plaats in de keuken staan.

De sneeuwklokjes doen hun naam eer aan en hebben de sneeuw en de vorst goed doorstaan en staan inmiddels volop in bloei.

Nu

Vorige week een begin gemaakt met de jaarlijkse snoei van de appelbomen; het blijft toch moeilijk om te kiezen welke tak mag blijven en welke tak er af moet; ik denk dat ik in februari maar weer opnieuw een snoeicursus ga volgen. De bomen zijn nu 3 of 4 jaar oud en hebben vorig jaar voor het eerst een paar appels gegeven. Wat snoeien betreft zijn de leibomen een stuk makkelijker; gewoon alle scheuten flink terugknippen.

De sneeuwklokjes staan bijna in bloei en enkele rabarberplanten vertonen al hun rode groeineuzen.

Over de radicchio heb ik plastic tunnels gezet; zo heb ik twee vliegen in een klap: bescherming tegen de vele regen en ook wat bescherming tegen de ergste kou.

Ik hoop er dezer dagen aan toe te komen om een tuinplan voor dit jaar uit te tekenen; het wordt weer puzzelen waar alle te zaaien groente, de bonen, de aardappels en de plantuien kunnen komen te staan. Volgende week ga ik beginnen met het thuis voorzaaien van de tuinbonen.

Afgelopen vrijdag ruim 3 uur in de tuin gewerkt en een begin gemaakt met het afknippen van de vaste planten; vorig jaar heb ik ermee gewacht tot na de winter, maar dan zijn de planten nat en verrot en moeilijk af te knippen. Daarom dat klusje nu uitgevoerd, maar wel al het snoeiafval gewoon tussen de planten laten liggen als winterbescherming. Heb ik straks in het voorjaar meer tijd voor het zaaien en planten.