Achterstand

Door problemen op mijn werk (er worden eind deze maand opnieuw weer ontslagen verwacht) heb ik de afgelopen weken weinig tijd aan het bijhouden van dit blog besteed; mijn hoofd is er nu even niet bij. Om wat afleiding te vinden ben ik in de weekends hoofdzakelijk bezig geweest met onkruid trekken (lekker stompzinnig en afleidend werk). Afgelopen vrijdag ben ik alleen even naar de tuin geweest om asperges te steken en rabarber te plukken en was er van ruim 10 uur onkruid verwijderen van de week daarvoor al bijna niets meer te zien. Lekker ontmoedigend! Gelukkig dat naast het onkruid de groenten in ieder geval ook groeien, want de aardappels en aardperen komen al boven de grond, de uien en sjalotten hebben al fris groene stengels en twee rijtjes gezaaide sla zijn ontkiemd en ik dacht in de gauwigheid te zien dat ook de snijbiet en bietjes zijn opgekomen. De appels beginnen net in bloei te komen en de bijen zoemen rond de volop in bloei staande perenbomen. Alleen de pruim heeft dit jaar amper bloesem; misschien dat dit jaar een beurtjaar is?

halfstam appel Glorie van Holland

Het is er niet van gekomen om courgettes op tijd te zaaien, dus ik denk dat ik dit jaar eens probeer de zaden half mei dan maar gewoon ter plaatse in de grond te stoppen; komkommers had ik wel gezaaid, maar van de 8 zaden is er maar een ontkiemd en begint nu pas het eerste blad te maken. De gezaaide Hokaido pompoenen doen het daarentegen geweldig en ik heb zes planten waarin nu al de eerste bloemen opkomen.
De weken geleden gezaaide palmkool stond er treurig bij in het zaaibakje en was dringend aan verspenen toe, net als de artisjokken, pepers en paprika's. Gisteren heb ik mezelf er eindelijk toe gezet om de diverse plantjes te verspenen. In het zonnetje buiten alles verspeend en -samen met de pompoenplantjes- in de koude bak gezet om verder wat af te harden. Ook heb ik nog in een zaaibakje wat citrusafrikaantjes gezaaid en ik hoop maar dat ik daarmee nog op tijd ben; die plantjes zijn straks hard nodig om tussen de palmkool uit te planten; hun geur (?) houdt de vlinders weg van de palmkool; vorig jaar had ik tenminste totaal geen last van rupsen op de planten en hoefde ik ze dus ook niet met netten af te dekken. Veel werk in het begin, maar later in het jaar dan weer wat makkelijker.

sjalotten

Alle zaden van een paar weken geleden gezaaide geurende lathyrus zijn ontkiemd en ik was vergeten om de plantjes wat uit te dunnen; ik heb nu dan maar de hele kluit met plantjes in een grote bak op mijn balkon gezet waar de planten straks tegen gespannen draden omhoog kunnen klimmen. Ik heb lathyrus ook wel eens in de moestuin gehad, maar vond het daar niet zo'n succes, omdat je in de zomer bijna dagelijks ofwel bloemen moet knippen, ofwel de peulen op tijd eruit moet halen en ik alleen in de weekends naar de tuin kan. Misschien dat ik er nu thuis dan meer plezier aan kan beleven.

opkomende slaplantjes

De pioenrozen in de tuin zitten al vol dikke knoppen (waar de mieren ook driftig overheen aan het kruipen zijn) en alle pas geplante rozen beginnen echt uit te lopen; alleen de mooie witte klimroos Mme Alfred Carrière die bij mij thuis tegen de schuifpui omhoog klimt is plotseling dood gegaan; alle stammen zijn ineens totaal afgestorven en er komen ook geen nieuwe scheuten aan de voet van de roos. Ik heb geen idee wat er gebeurd is, maar vind het wel erg jammer dat van zo'n grote volwassen roos nu alleen nog dode stammen zijn overgebleven. Ik zou er haast iemand van verdenken met onkruidverdelger in de weer te zijn geweest. Het vreemde is dan wel dat er rond de voet van de roos een monnikskap en een naaldvaren staat en die beide planten leven nog wel. Gelukkig dat de New Dawn die tegen een andere muur groeit het afgelopen jaar zoveel nieuwe scheuten maakt dat er ook takken richting de nu dode Mme Alfred Carrière gaan en er dit jaar boven de schuifpui dan toch nog rozen zullen bloeien.

knoppen in de pioenrozen

Eerste oogst: asperges en rabarber.

Een nieuw tuinseizoen

Nu de sneeuw en vorst van de afgelopen weken weg zijn, kunnen de rozen weer verzonden worden en deze week zijn de Albarozen en de roos uit Frankrijk bezorgd. Het was gisteren een heerlijke dag om in de tuin te werken en de rozen te planten. Vreemd trouwens dat ik in de winter nooit mede-tuiniers tegenkom, terwijl dat, op één na, wel allemaal mannen zijn. Vraag me af wie er nu de mooi-weer tuinier is! Half januari kreeg ik het ineens in mijn hoofd om de (net gesnoeide) vlier er uit te halen en zo weer plaats te maken om de komende tijd nog meer rozen te kunnen planten. De vlier is zo'n grote struik voor mijn -relatief- klein stukje grond en de bramen en de zwarte bes komen daardoor 's zomers behoorlijk in de verdrukking te staan. Na ruim een uur hard werken heb ik hem er toen uit gekregen, maar ik moet nu nog zien waar ik die grote stronk kan laten. Voorlopig ligt die maar gewoon ergens op de grond. De extra grondpennen die ik bij de rozenboog had gebruikt zijn helaas niet sterk genoeg; door de storm van de afgelopen dagen stond de boog opnieuw weer helemaal scheef. Ik zal er toch eens iets op moeten verzinnen om die boog recht te houden; misschien dat er nog langere grondankers zijn. Cement om de voet gieten is voor een gehuurd stuk grond denk ik geen goede optie.

De van kwekerij De Bierkreek ontvangen Albarozen Chloris, Ferox en Felicité Parmentier heb ik aan de lange zijkant van de kas geplant; ook zat er in de doos nog een vierde roos, York and Lancaster, wat erg leuk is, omdat ik onlangs over twee rozen heb geschreven die in de geschiedenis van de Engelse rozenoorlogen voorkomen en waarvan deze roos -door haar tweekleurige bloemen- het nieuwe symbool voor de ontstane eenheid zou zijn. Die roos staat nu op een deel van de leeggekomen plek van de vlier naast de witte Rugasoroos Blanc Double de Coubert. De lichtroze roos Mme Ballu, de heel bijzondere roos die ik in Frankrijk had besteld, heb ik schuin tegenover de purperkleurige Cardinal de Richelieu en de donkerrode La Belle Sultane gezet.

Mme Ballu

 

Het kost moeite om niet alle tijd in de tuin te besteden aan het onkruid weghalen, maar op dit moment heeft dat weinig zin; de grond is veel te nat en ik denk dat het onkruid de grond ook wat beschermd houdt. Hopelijk kan ik eind februari een keer met de cultivator aan de gang en zo het meeste onkruid (hoofdzakelijk gras en papaverzaailingen) weghalen. De tuin zelf ziet er niet uit, met alle losse takken en plantresten her en der op de 'bedden' en het zal straks nog een flinke klus zijn om al het snoeihout van de bramen, frambozen en vlier op een hoop te gooien. Ik heb in ieder geval al wel vast de palmkolen en de bladbroccoli uit de grond gestoken; ze liggen nu op de grond, maar gaan over een paar weken op de composthoop. De bietjes en stukgevroren snijbiet zitten nog in de grond, maar zullen er straks ook uit moeten. Toch is er al weer nieuw leven: de rabarber is met de bolle rode knoppen een schitterend gezicht en uit sommige knoppen komt zelfs al piepklein rozerood blad tevoorschijn.

piepjong opkomend rood rabarberblad

Ik heb een van de drie resterende aardpeerplanten opgegraven en was aangenaam verrast door de grote hoeveelheid van de flinke knollen die dit keer tevoorschijn kwam. Van één plant komt nu ruim 6 kilo af; geen idee hoe ik die hoeveelheid op kan krijgen en dan te bedenken dat er nog twee planten geoogst moeten worden! Vorig jaar was ik dus te vroeg met het opgraven van de aardperen; de oogst van de eerste plant in november was toen een flink stuk kleiner.
De sneeuwklokjes staan nog net niet in bloei, maar ik zag al wel een enkel bloeiend Maarts viooltje; drie jaar geleden heb ik twee kleine plantjes in de tuin gezet en die na een jaar er weer uitgehaald, omdat ik ze te veel op onkruid vond lijken. Maar, de mieren zijn mij waarschijnlijk te slim af geweest en hebben de zaden door de hele tuin verspreid, waardoor er overal deze plantjes opkomen; uiteindelijk ben ik ze wel dankbaar, want het is een heel lief plantje en door deze natuurlijke verspreiding is het in de winter een leuk gezicht om deze kleine paarse bloemetjes tevoorschijn te zien komen. Het is een vrij zeldzame inheemse plant met zeer sterk geurende bloemetjes; zie de website van De Kruidenkorf.

oogst aardperen Fleuron d'Anjou

Rozen verplanten

Omdat het vandaag eindelijk een keertje droog is, vanmiddag een paar uur naar de tuin geweest. Ik wilde in ieder geval de -cadeau gekregen- en in de zomer pas geplante klimroos (rambler) Lykkefund verzetten om plaats te maken voor een nieuwe roos die ik in een opwelling twee weken geleden nog heb besteld. Het is de bijzonder aparte roos Madame Ballu uit 1901 van Jules Gravereaux; ze is helaas bijna nergens meer te krijgen is en zelfs uit het rosarium van Sangerhausen verdwenen. Gelukkig is er nog een kwekerij in Frankrijk die deze roos verkoopt en wordt ze hopelijk snel bezorgd. Misschien dat ik er zo voor kan zorgen dat deze roos straks weer in meer tuinen te vinden zal zijn.
Lykkefund heeft nu een betere plaats tegen de tuinkast in plaats van de klimroos Narrow Water, die ik een paar weken geleden er uit heb gehaald. Met een beetje geluk gaat ze in de bomen groeien die aan de achterkant van mijn tuin staan. Ook de roos Mrs John Laing heb ik verzet; ik vond dat ze te dicht op de mooie witte mosroos Quatre Saisons Blanc Mousseux stond en nu hebben beide rozen weer wat meer ruimte om te groeien. Die laatste begint door het zachte weer wel erg uit te lopen; ik hoop maar dat de vorst -als die deze winter nog komt- niet te lang op zich laat wachten; nog zo'n late winter als vorig jaar is funest voor de meeste rozen.

Verzette Mrs John Laing

Daarna heb ik de vlier een flink eind teruggesnoeid en ook de dode afgedragen takken van de doornloze bramen afgeknipt De afgesnoeide takken laat ik voorlopig nog maar op de grond liggen en zal ik in het voorjaar ergens op een hoop aan de achterkant van mijn tuin gooien. Vervolgens de lei-appelbomen en lei-perenbomen onder handen genomen en alle lange takken tot op 1 of 2 ogen teruggesnoeid. 

Vlier, een flink stuk korter

De rozenboog is -dankzij de extra grondpennen- eindelijk overeind blijven staan, maar de pennen waren wel een stuk omhoog gekomen; die heb ik nu dus weer helemaal de grond in geduwd. Als laatste wat kalk over de grond gestrooid, waarbij ik gelukkig nog net op tijd gestopt ben bij de blauwe bosbessen; die houden juist van zure grond en mogen absoluut geen kalk hebben! Het onkruid groeit in ieder geval weelderig en het lijkt op sommige plaatsen meer een grasveld dan een moestuin! Over een paar maanden valt er weer genoeg te wieden.

Jonge rabarberplanten omringd door onkruid

Herfstoogst

Vorige week de Yaconplanten opgegraven; na twee dagen met nachtvorst zagen de planten er maar droef en afgestorven uit en ook de tomaten in de kas hebben hun beste tijd gehad. Een aantal rode en nog veel groene tomaten geplukt en de planten daarna uit de grond getrokken en op de composthoop gegooid. Ook de laatste witte droogbonen heb ik uit de grond gehaald en met stok en al in de -nu lege- kas gelegd om verder te drogen.

Opgegraven Yacon plant

Oogst Yacon knollen

De oogst van de Yacon knollen zelf valt niet tegen (ruim 4 kilo) en ik ben benieuwd hoe ze zullen smaken. De planten zelf heb ik mee naar huis genomen om ze in de schuur te laten overwinteren. Ik moet nog eens nalezen hoe dat het beste kan gebeuren. Ondanks het slechtere weer valt er nog genoeg te oogsten en ik heb 3 andijvie stronken, 1 krop ijsbergsla en enkele venkelknollen geplukt; ook van de radicchio een doorgeschoten krop meegenomen. Snijbiet en palmkool zijn weer goed voor de volgende keer.

Enkele rozen -met name de Austin rozen- staan nog in bloei, maar ook de deze zomer geplante Bourbon roos Baron J-B Gonelle staat weer in bloei en heeft nog een paar flinke knoppen.
De rabarberplanten beginnen nu echt af te sterven en over een paar weken is weer amper te zien waar deze enorme planten staan in de tuin. Volgende keer wat compost bij de planten leggen, evenals bij alle fruitbomen. Ik heb al compost klaarliggen voor deze klus.

Dieven!

De duiven (of kraaien) hebben onze tuinbonen helaas ook ontdekt; bij alle tuinen zijn onze grote tuinbonen compleet leeggepikt en overal liggen lege peulen op de grond! Geen tuinbonen dus deze week. De rij Aguadulce bonen heb ik zaterdag met een net dat ik nog in de kas had liggen afgedekt; de andere rijen met rode tuinbonen en de Leidse hangers ga ik komend weekend ook afdekken. Die bonen zijn nog wat kleiner, maar zodra ze groter worden zullen de vogels die vast en zeker ook wel ontdekken. Ik hoop maar dat ze er nog een weekje van af zullen blijven.

Zaterdag de eerste aardbeien kunnen plukken, maar doordat het te koud is en er niet veel zon schijnt, zijn er nog niet erg veel rijpe aardbeien; er hangen er genoeg aan, maar die zijn nog allemaal wit of slechts halfrood. Het is ook niet erg leuk werk om nu in dit koude weer te plukken; als het warm en zonnig is smaken de aarbeien ook veel beter en kun je tussen het plukken door tenminste nog lekker snoepen.

Door alle verhalen op Twitter over rabarbermuffins en -clafoutis nog weer veel rabarber geplukt; ik wil een combinatie van recepten om rabarbermuffins te maken eens gaan uitproberen en als het iets wordt zal ik het recept hier plaatsen. De eerste variant (muffincake met rabarber) ziet er goed uit, maar ik denk dat er nog wel wat aan het recept te verbeteren valt.



Vorige week nog een mooie oogst

Verspenen en zaaien

Afgelopen vrijdag heb ik de vier soorten tomaten uitgeplant in de kas. Van de regen die dag had ik daar binnen gelukkig geen last. De planten zijn eigenlijk al iets te groot; volgend jaar de tomaten maar wat later zaaien. Tussen de buien door nog wel flink veel rabarberstengels geoogst, maar jammer genoeg groeien de asperges door de kou nu niet verder en eigenlijk zou ik de plastic tunnels er weer over moeten zetten, maar ik hoop dat het nu toch binnenkort eindelijk eens wat beter weer gaat worden.

afrikaantjes na verspenen

Al die regen en zelfs hagel vandaag begint nu te vervelen. Dit regenachtige weer is dan weer wel prettig om binnenshuis verder te gaan met verspenen en zaaien. Vandaag heb ik de twee soorten citrus afrikaantjes in modules verspeend en de palmkool en de bladbroccoli (waarvan ik veel te veel had gezaaid!) in potjes opgepot. Volgend jaar dus wat minder enthousiast zaaien. De kolen staan nu buiten in de koude bak naast de verpotte artisjokken en de diverse soorten sla in hun zaaibakje.

De blokpaprika's en verschillende soorten pepers groeien nu mooi compact uit; daarvan is de zaaidatum van eind februari wel een goede tijd, maar het zou ook 1 of 2 weken later mogen.
Naast het verspenen nu ook weer verder gegaan met zaaien van twee soorten komkommers, pompoenen en courgettes. Naar de dit jaar uitgekozen komkommerrassen ben ik heel benieuwd. Ik heb een bruine craquelé-komkommer 'Keizer Alexander' en een augurk én komkommer 'Eureka'. De keizer komt uit de streek van Sikkim (Himalaya), krijgt dikke langwerpige vruchten, zou perfect moeten smaken en is chocoladebruin met lichtbruine craquelé-achtige nerfjes. Zelfs bij slechte zomers zou de oogst goed moeten zijn.
Ook de Eureka lijkt me wel bijzonder: jong geoogst is het een fantastische augurk en later oogsten geeft een korte maar zeer smakelijke komkommer; en tot slot heeft deze plant een zeer hoge bestendigheid tegen virus- en schimmelziekten. Teelt in de volle grond is succesvol.

 Van de binnenshuis opgepotte Yacon knollen komen nu al kleine blaadjes boven de grond tevoorschijn en in de moestuin zag ik vrijdag de eerste bladpuntjes van een van de aardperen opkomen. Met al die regen moet de moestuin binnen een paar weken wel losbarsten als de zon zich straks eens laat zien. Nog even en dan kunnen half mei -na de IJsheiligen- de bonen ook de grond in. 

Asperges en mispels

Groene asperges

Dit lekker lange Paasweekend gebruikt om in de tuin te werken; door het afwisselende weer blijft het beperkt door om en om te werken en wat andere dingen te doen. Een mooie combinatie eigenlijk. De asperges hebben het onder hun plastic tunneltje naar hun zin gehad en ik heb vrijdag al circa 12 asperges kunnen steken. Onder het nettunneltje is het toch wat kouder gebleven en die rij asperges was dan ook een stuk kleiner. Dit weekend heb ik de beide tunnels weggehaald omdat ik verwacht dat de meeste nachtvorsten nu wel weg zullen blijven. De peren staan gelukkig nog niet helemaal in bloei; alsof ze aanvoelden dat er vorst aan zat te komen; de pruim staat al wel volop in bloei, maar die boom staat iets meer beschut doordat ze naast de kas staat en zo iets minder last heeft van een koude westenwind.
De vorig jaar geplante mispel 'Nottingham' loopt uit met prachtig groen-rood blad en in elk bladpaar zie ik al knoppen zitten; dus dit jaar al bloemen en dus mispels; de kweepeer daarentegen doet nog helemaal niets en ik ben benieuwd of de struik de winter heeft overleefd. De stam voelt aan alsof hij nog leeft, maar ik zie nog nergens iets dat op uitlopen lijkt.

Mispel 'Nottingham'

Ik wilde de composthoop gaan omzetten, maar moest dan eerst de andere bak vol met inmiddels bruikbare compost leegmaken; vol enthousiasme begonnen met kruiwagens vol te scheppen, maar het is nu zoveel compost dat ik uiteindelijk besloot het geleidelijk aan te gaan doen en heb ik alleen compost bij de bramen, frambozen, vlier en rabarber gelegd. Als het gevaar op nachtvorst is geweken zal ik nog compost onder de bessenstruiken leggen en kijk dan nog wel waar ik de rest van de compost zal gebruiken. Eigenlijk moet ik 3 bakken hebben, maar daar is helaas geen ruimte meer voor.

De Yacon knollen zijn vrijdag al bezorgd en ik heb de knollen in potten opgepot en binnen bij het raam gezet; half mei kunnen ze dan uitgeplant worden. Gisteren heb ik in de tuin nog eens rond gekeken waar ze dan kunnen komen te staan en ik denk dat naast de kas nog wel twee mooie plekken over zijn; dan staan ze redelijk uit de wind en kan ik er ook goed bij. Deze week heb ik nog weer twee extra rabarberplanten besteld: 'Holsteiner Blut' en 'Valentine'; die ga ik dan zetten naast de rassen 'Red Champagne' en 'Sutton's Seedless'; zo krijg ik dan twee rijen rabarber aan weerszijden van het hoofdpad van mijn tuin. Vrijdag heb ik de eerste rabarber kunnen plukken van de al wat oudere onbekende planten; de vroegste daarvan geeft wat groen-rode stengels en is niet zo zuur, wat ik eigenlijk wel jammer vind. Er staat één plant tussen die pas later oogst geeft, maar die wel heerlijk rode friszure rabarber geeft. Nog even wachten dus.

Gisteren heb ik de kas eens uitgemest en schoongemaakt; de laag temperzon op de ruiten aan de buitenkant van de kas is nog goed genoeg voor een nieuw seizoen, dus die hoef ik dit jaar niet opnieuw aan te brengen. Binnen heb ik de oppottafels verzet zodat er straks meer ruimte is voor de tomatenplanten en pepers. Daarna de bovenste laag hooi en grond verwijderd en die op de composthoop, respectievelijk in de tuin gegooid; vervolgens in de ontstane geulen 8 grote gieters (10 liter)  water gegoten en daarna opgevuld met grond uit tomatengroeizakken; weer water gegeven en tot slot afgedekt met een nieuwe laag hooi en weer water gegeven. Een lekker stoffig klusje dus, maar nu is de kas gereed om volgende week de tomaten uit te planten.

Thuis nog de citrusafrikaantjes gezaaid en de al gezaaide palmkool en bladbroccoli is goed opgekomen en kunnen binnenkort in potjes of modules verspeend worden. Volgende week ga ik toch echt eens verder met het buiten in de volle grond zaaien van bietjes, snijbiet en koolrabi.

Lentegevoel

Naamloze rabarber

Gisteren een vrije dag genomen en heerlijk in de tuin gewerkt. Alle planten beginnen nu goed uit te lopen en zo te zien zijn er geen vorstslachtoffers gevallen. De frambozen, vlier, rabarber, de rode bes Jonkheer van Tets en de peren beginnen blad te maken en ook bij de doornloze bramen en de loganbes komen al nieuwe scheuten boven de grond uit. De drie 'oudere' rabarberplanten hebben al flink blad en staan er nu al prachtig bij; de vorig jaar nieuw geplante soorten zie ik ook al opkomen; met name het vroege ras Timberley Early (een groenstelige maar blijkbaar heel zoete rabarber) ziet er al goed uit. Van Sutton's Seedless zijn piepkleine puntjes zichtbaar en van Red Champagne (ik denk tenminste dat die het is) iets grotere rode groeipuntjes.

Timberley Early

Van de later ontvangen vervanger Frambozenrood (voor Valentine; die was helaas niet aangeslagen) kan ik nog niet zeggen of die iets gaat doen; vorig jaar heeft die maar heel even piepklein blad gehad, dus ik kan nu alleen maar hopen dat alle energie naar de wortel was gegaan en dat deze binnenkort toch boven de grond gaat komen.

Rode bes Jonkheer van Tets

Ik heb al het snoeiafval dat in de winter op de grond heeft gelegen nu verzameld en een deel meegenomen om thuis weg te gooien, een deel op de composthoop gegooid en de grootste takken gebundeld om later mee te nemen. De vlinderstruik heb ik nu ook teruggeknipt, zodat ze dit jaar weer mooie donkerpaarse bloemen op ooghoogte kan geven.

Aardpeertjes

Na lang zoeken en dubben heb ik gelukkig toch een plekje gevonden waar de aardperen kunnen staan. Het is moeilijk inschatten in een lege wintermoestuin, want je vergeet snel hoe groot planten in een paar maanden kunnen worden. Omdat de aardperen ook zo hoog worden wilde ik ook rekening houden met de zon en daardoor de schaduw die de planten geven. Maar ze staan nu in een Zuid-Noord rijtje aan de Oost-kant van de tuin, met voldoende ruimte aan alle kanten om er langs te kunnen blijven lopen.

Ik heb nog een kruiwagen mest kunnen halen en een deel daarvan heb ik op de composthoop gegooid en de rest op het deel van de tuin waar straks de aardappels komen. Ook heb ik rond alle rozen biologische rozenmest gestrooid. De pas geplante nieuwe rozen beginnen al bijna uit te lopen!
De tomaten, pepers, artisjokken en paprika's groeien nog steeds lekker door en volgende week ga ik beginnen met een volgende zaaironde; ik ga dan de palmkool en bladbroccoli zaaien.

Nu

Vorige week een begin gemaakt met de jaarlijkse snoei van de appelbomen; het blijft toch moeilijk om te kiezen welke tak mag blijven en welke tak er af moet; ik denk dat ik in februari maar weer opnieuw een snoeicursus ga volgen. De bomen zijn nu 3 of 4 jaar oud en hebben vorig jaar voor het eerst een paar appels gegeven. Wat snoeien betreft zijn de leibomen een stuk makkelijker; gewoon alle scheuten flink terugknippen.

De sneeuwklokjes staan bijna in bloei en enkele rabarberplanten vertonen al hun rode groeineuzen.

Over de radicchio heb ik plastic tunnels gezet; zo heb ik twee vliegen in een klap: bescherming tegen de vele regen en ook wat bescherming tegen de ergste kou.

Ik hoop er dezer dagen aan toe te komen om een tuinplan voor dit jaar uit te tekenen; het wordt weer puzzelen waar alle te zaaien groente, de bonen, de aardappels en de plantuien kunnen komen te staan. Volgende week ga ik beginnen met het thuis voorzaaien van de tuinbonen.

Afgelopen vrijdag ruim 3 uur in de tuin gewerkt en een begin gemaakt met het afknippen van de vaste planten; vorig jaar heb ik ermee gewacht tot na de winter, maar dan zijn de planten nat en verrot en moeilijk af te knippen. Daarom dat klusje nu uitgevoerd, maar wel al het snoeiafval gewoon tussen de planten laten liggen als winterbescherming. Heb ik straks in het voorjaar meer tijd voor het zaaien en planten.