Stilte na de storm

Na twee weken afwezigheid eindelijk weer eens tijd gehad om naar de tuin te gaan en vandaag was een heerlijk windstille en zonnige dag om in de tuin te werken; zoals te verwachten was is het onkruid intussen weer flink gegroeid en het grootste deel van de tijd (zo'n 4 uur) is opgegaan aan het op mijn knieën rondkruipen en onkruid trekken. Maar daarnaast  heb ik gelukkig ook nog kunnen oogsten: tot mijn grote verbazing zijn de vogels nu ineens wel -grotendeels- van de frambozen afgebleven en heb ik nu een grote bak vol met heerlijk sappige frambozen kunnen plukken. De ijsbergsla is door de vele regen goed gegroeid en ik heb nu twee mooie kroppen mee naar huis genomen. Daarnaast nog twee mooie -zichzelf uitgezaaide -rucolaplanten, 3 kleine venkelknollen, twee enorme courgettes (goed voor de soep) en een klein pompoentje geoogst. De andijvie en radicchio groeien goed, maar ik wacht daarmee nog even met oogsten tot volgende week; ik kan toch niet alles tegelijk opeten en vers geoogst is ook gewoon het lekkerst.

Venkel

andijvie

Nadat het meest in het oog springende onkruid (voornamelijk graspollen en zaailingen van salie en kattekruid) weggehaald is ziet de tuin er gelijk weer wat beter uit. Door de storm van de afgelopen dagen en van vorige week, zijn de aardperen flink scheef komen te staan en zijn er ook veel dikke takken afgebroken. Doordat de planten zo zwaar zijn en scheef staan, zijn de knollen nu zelf boven de grond gekomen. Ik heb de dikste stammen maar een stuk ingekort en de afgebroken takken afgeknipt. Over de blootliggende knollen heb ik extra grond gelegd, zodat ze mooi in het donker verder kunnen groeien.

omgewaaide aardperen

radichico

De Yacon planten beginnen toch groter te worden; omdat ik helaas geen tijd meer had om één plant op te graven hoop ik maar dat het de komende week niet al te koud wordt en dat de knollen in de grond goed zullen blijven. Klusje voor de komende week (als het dan tenminste weer daarvoor is).
Een paar rozen staan nog steeds in bloei en er zoemen nog steeds hommels en er fladderen veel vlinders rond in de tuin, maar het zal nu niet lang meer duren voordat de herfst echt toeslaat en het weer rustiger wordt in de tuin. Hopelijk kom ik dan ook eens toe aan het maken van een moestuinplan voor komend jaar en het bestellen van nieuwe zaden, plantuien en pootaardappelen. Ik twijfel nog of ik niet toch deze maand wat knoflookteentjes zal planten van de dit jaar geoogste knoflookbollen. Het is weinig werk om te doen en twee bollen geven toch een behoorlijke oogst. 

William Shakespeare 2000

Relaxte tijd in de moestuin

Dit is eigenlijk de mooiste tijd van het jaar voor een moestuin; er hoeft even niet veel gewerkt te worden, maar er kan des te meer geoogst worden. De mooie nazomer maakt het nu dubbel zo lekker in de tuin: gisteren een paar uur relaxed bezig geweest om op mijn knieën wat onkruid weg te halen, rond te lopen, te kijken en foto's te maken. De tuin staat er al met al nog goed bij en er hoeft eigenlijk niet veel aan te gebeuren. Omdat de vaste planten zich enorm uitzaaien, wel een rondje met de schoffel gedaan over het (nu nog) brede toegangspad van mijn tuin naar de kas. Afgelopen maandag na het werk nog een flinke hoeveelheid groente uit mijn tuin gehaald, waaronder ruim 2 kilo vlierbessen en daarvan heb ik deze week heerlijke siroop gemaakt.

overzicht, met links asperges, stokbonen, venkel, kolen, bloemen/rozendeel en  rechts vooraan jonge rabarberplanten

Mijn 'buit' afgelopen maandag en vandaag: vlierbessen, kwetsen, paprika's, courgettes, paarse snijbonen, Grote Spaanse witte bonen, herfstframbozen, kilo's tomaten, palmkool, snijbiet, koolrabi en bietjes! En er is voorlopig nog genoeg om de komende weken opnieuw te oogsten; daarnaast ligt in mijn schuur nog een voorraad Ratte d'Ardeche aardappels, sjalotten, rode en gele uien en knoflook. De pas uitgeplante andijvie, venkel, sla en radicchio groeien ook goed, evenals de Red kuri pompoentjes. Ook de aardperen Fleuron d'Anjou zijn enorm geworden: het is echt verbazingwekkend hoe deze kleine smakelijke knolletjes in korte tijd zulke enorme planten worden. Door de wind van de afgelopen dagen zijn er een paar planten omgeknakt, maar zolang ze nog enigszins aan de plant zelf vast zitten groeien ze gewoon weer verder!

jonge rozenstruiken en rechts de aardperen

De halfstam appelboom heeft nu wel erg veel takken gekregen en daarom heb er ik vandaag een aantal flinke takken uitgehaald; als ik wacht tot de winter ben ik bang dat hij een nog grotere groeispurt krijgt, vandaar dus toch maar een late zomersnoei. Op goed geluk een aantal recht omhoog groeiende takken weggehaald zodat de boom weer een wat opener structuur krijgt. Monty Don schreef geloof ik ergens dat je door een goed gesnoeide appelboom met gemak een hoed moest kunnen gooien. Mijn Panama hoed ligt thuis dus ik heb het nog niet kunnen uitproberen!

appelboom vóór de snoei

Verder is de enige fruitboom waar dit jaar dan nog vruchten aan komen, naast de Betuwse kwets, de Gieser Wildeman leipeer; de paar peren zijn dit jaar wel erg groot geworden, maar zijn nog net niet rijp genoeg om al te plukken; nog een weekje wachten denk ik.



Gieser Wildeman peren

 

Einde vakantietijd

Mijn vakantie zit er al weer bijna op en eigenlijk ook zo'n beetje het moestuinseizoen; beide zijn voorbij gevlogen. Van zaaien en uitplanten naar oogsten en weer afbouwen en plannen maken voor een nieuw seizoen komend jaar. De tuin zelf begint nu weer wat vorm te krijgen nu ik een groot aantal van de vaste planten er eindelijk uit heb gekregen; de rozen en de fruitbomen zijn na een paar jaar al wat groter geworden en maken dat de tuin wat meer body heeft. Ook weet ik nu na een paar jaar tuinieren wat wel en wat helaas wat minder goed gaat, los van het feit dat moeder natuur ook nog een grote vinger in de pap heeft en er voor zorgt dat zelfs de beste plannen verkeerd kunnen uitpakken. Dit jaar is een vreemd jaar geweest: een te koud en te nat voorjaar en een zomer die pas de laatste weken echt even haar gezicht heeft laten zien.

afrikaantjes rondom de palmkool en rozenstruiken op de achtergrond

Door de late strenge vorst en het rare weer heb ik dit jaar helaas geen appels, geen bramen, weinig aardbeien, maar weer wel heel veel kruisbessen, witte aalbessen en dit jaar een eerste oogst van blauwe bosbessen gehad. De bonen zijn pas laat op gang gekomen, wat dan weer een voordeel is, want terwijl mijn buren al vroeg van hun bonen genoten, ben ik nu in ons complex de enige die nog wekelijks bonen kan plukken. De combinatie citrusafrikaantjes met palmkool blijkt ook een goede keuze te zijn geweest, want er is nog geen rups te zien op mijn koolplanten en de planten zelf groeien als 'kool'; ook de courgettes, snijbiet en bietjes doen het dit jaar weer prachtig en ik had een geweldig goede oogst van aardappels, uien en knoflook, waarmee ik de winter voorlopig wel doorkom.

courgettes

Ook de rozen in mijn tuin staan er prachtig bij en het ziet er naar uit dat mijn allergrootste wens om naast een moestuin ook een 'rosarium' te hebben een beetje gaat uitkomen. Er staan nu zo'n 30 verschillende rozen in mijn tuin en met een beetje geluk worden er dat aan het eind van het jaar 40 soorten. Toegegeven een rosarium hoort waarschijnlijk veel meer rozen te herbergen, maar voor mij is het elke keer weer een genoegen om naar mijn rozen te gaan en te kijken hoe ze er bij staan.

Cardinal de Richelieu in juni



Geen sportschool nodig

Na een dag hard werken is de tuin weer een beetje leger! Eerst begonnen met het afknippen van de uitlopers van de aardbeien, vervolgens al het blad afgeknipt en tot slot de planten zelf opgegraven; de buurman vertelde zo mooi dat ik het beste de planten gewoon kon omspitten; dat had hij zelf ook gedaan. Leuk gezegd, maar die kracht heb ik dus niet. Door de regen van de afgelopen tijd kreeg ik de planten zelf al amper uit de grond, laat staan dat ik ze met de schop kon onderwerken. Daarom de planten uitgegraven en diepere kuilen gemaakt. Toen de planten in stukken gehakt en ondersteboven in de plantgaten gelegd en tot slot weer afgedekt met grond!
Toen ik daarmee klaar was met de tweede klus begonnen: het opgraven van de aardappels van zo'n 30 planten. Gelukkig was het vandaag droog en heb ik de aardappels in de zon wat kunnen laten drogen. Daarna de aardappels, de sjalotten en de knoflook -die nog in de kas te drogen hadden gelegen- in de kruiwagen gedaan en vast naar mijn auto gebracht.

Blauwe bosbessen

Tussendoor de meeste blauwe bosbessen geplukt; die zien er prachtig fluweelachtig uit en doordat de struik met een net was afgedekt heb ik dit jaar voor het eerst een bakje vol met bessen kunnen oogsten.

garnalenboontjes

Van een andere buurman had ik een flinke zak met sperziebonen gekregen; ik had toen nog niet in de gaten dat mijn sperziebonen (garnalenboontjes) ook al plukrijp waren en van de struiken heb ik een flinke hoeveelheid boontjes geplukt; benieuwd hoe die smaken. De vier soorten klimbonen beginnen nu eindelijk goed te groeien en staan volop in bloei, terwijl de eerste bonen langzaamaan wat groter worden.

Ik zag tot mijn verrassing dat er flinke uitlopers gevormd waren aan de roos Comtesse de Lacépède en wat kleinere uitlopers aan de roos Mme. Legras de St. Germain. Vorig jaar had ik ze van die laatste roos afgetrokken omdat ik dacht dat het wilde scheuten waren; dat bleek achteraf niet het geval te zijn, dus nu blijf ik er mooi af. Hebben deze rozen het op de zandgrond dan blijkbaar toch wel naar hun zin. In ieder geval alle rozen vandaag nog biologische mest gegeven; iets te laat denk ik, maar ik vergat het steeds. De pas geplante nieuwe roos Baron J-B Gonella staat nu in bloei met fuchsiaroze bloemen, zo fel, dat ze bijna licht geven! Ik had denk ik de bloemknoppen er beter uit kunnen halen, zodat de plant een goed wortelstelsel kan maken, maar ik was te benieuwd naar de bloemen van deze roos en heb dat dus niet gedaan; door de vele regen gok ik er op dat de plant toch wel goed zal aanslaan.

nieuwe scheuten Comtesse de Lacépède

Hard werken in de moestuin

Een van de redenen om een paar jaar geleden met een volkstuin te beginnen was om uit te proberen hoe een grote tuin met het daarbij behorende werk mij zou bevallen, voor het geval ik ooit de gelukkige eigenaar van een boerderijtje met moestuin zou worden. Dat boerderijtje is voorlopig nog niet in zicht, maar ik weet inmiddels wel dat zichzelf uitzaaiende vaste planten in een moestuin niet erg handig zijn. Ik ben meer tijd kwijt met het onder controle houden van het bloemendeel dan met de moestuin zelf. Na het oneindige werk gisteren van terugknippen van de tientallen enorm groot geworden Salvia Nemerosa's heb ik mij vandaag voorgenomen dat de meeste van deze planten en de velden van kattekruid (Nepeta faassinni) er uit gaan en vandaag heb ik daar een begin mee gemaakt.
Een aantal van mijn rozen en andere planten is nu inmiddels bevrijd, maar ik vrees dat er nog heel wat dagen en uren in gaan zitten voordat het er weer uitziet zoals het er naar mijn idee uit hoort te zien.

Een volgend probleem is natuurlijk waar ik al die bergen uitgestoken planten laat; zo te zien gaat het nu al om meer dan één grote aanhangwagen vol (die ik helaas niet heb!). Zodra die planten er uit zijn, kan ik een inschatting maken welke planten verder mogen blijven, welke eventueel ook nog het veld moeten ruimen en welke als vervanging aangeplant kunnen worden. Voordeel is wel dat er vast nog wel enkele nieuwe rozenstruiken bij kunnen komen.

Naast al dat ondankbare en zware werk heb ik vandaag gelukkig wel even tijd gevonden om in ieder geval de knoflook te oogsten en de rijen met sjalotten. De gele en rode uien laat ik nog even verder groeien, totdat ook dat blad verder afgestorven is. Ook heb ik vast één aardappelplant van de rattes opgegraven om te kijken hoe de aardappels het doen. Ze groeien goed, maar het kan geen kwaad als ze nog wat langer in de grond blijven.


















Deze week heb ik 's avonds een emmer met groen/gele kruisbessen geplukt en ook een aantal bakjes van prachtige grote witte bessen. Gisteren bleek dat ik daar goed aan had gedaan want de vogels hadden alle nog aan de struik hangende witte bessen opgegeten en waren nu bezig met de kruisbessen! Toch hingen er daar nog steeds genoeg van aan en heb ik nog een halve emmer vol kruisbessen geplukt en de rest maar voor de vogels laten hangen. Die maakten daar vandaag dan ook dankbaar (denk ik) gebruik van. Ook de zwarte bes hangt voor het eerst vol met vruchten, en ook daarvan heb ik al een grote bak kunnen plukken.

De klimbonen beginnen nu hoogte te maken en ook de rest van de groenten gaat de goede kant op. Vorige week heb ik thuis radicchio en venkel gezaaid, en het zaaisel is goed opgekomen en staat nu in zaadtrays op mijn balkon. Hopelijk heb ik deze week eens tijd om nog tuinbonen te plukken. Doordat ik de planten met een net heb afgedekt tegen de vogels vergeet ik ze zelf te plukken en ik zag vandaag dat er wel honderden flinke bonen aan de planten hangen. Nog een 'klusje' dat moet gebeuren.

Weer een lading plantjes de grond in

uitgeplante palmkool en bladbroccoli

Wat een tropische hitte deze dagen en wat een verschil met vorige week toen we zelfs nog flinke nachtvorst hadden. Inmiddels staan nu alle thuis voorgezaaide plantjes in de tuin: al met al nog een flinke klus om alle planten heelhuids in de auto te krijgen en vervolgens weer uit te laden. Zaterdag heb ik de courgettes, pompoenen, komkommers, de Yacon planten en de laatste pepers uitgeplant en gisteren de palmkool, bladbroccoli en artisjokken. Tussendoor nog beide dagen flink met de schoffel rond gegaan om het nu wel erg snel groeiende onkruid de baas te blijven. De asperges groeien nu zo hard dat ik het niet kan bijbenen met steken, dus laat ik er maar een aantal doorgroeien.

De tot de grond teruggevroren klimroos Zéphirine Drouhin loopt gelukkig weer flink uit en heeft al aardig wat nieuwe scheuten van zo'n 60 centimeter hoog. De nieuwe rozenboog met de 'ingebouwde' buigbare draden is erg makkelijk. Zo kan ik de scheuten snel vast zetten zonder eerst weer naar touw te moeten gaan zoeken.



Therese Bugnet

De eerste rozen van 'Thérèse Bugnet' en Blanc Double de Coubert staan in bloei en van de meeste andere rozen zal het niet lang meer duren voordat ook die weer in bloei staan. Alleen de Engelse rozen William Shakespeare 2000, Winchester Cathedral en Glamis Castle hebben veel van de vorst geleden en zijn alle tot de grond dood gevroren. Ze lopen wel weer uit, maar het zal lang duren voordat ook deze rozen in bloei gaan komen. De donkerrode pioenroos Buckeye Belle is nu met haar grote donkerrode bloemen een echte eyecatcher en staat schitterend tussen de paarse salie. Zelfs de harde wind van de afgelopen dagen heeft de planten niet geschaad en staan ze zonder steun nog mooi recht overeind.

Dit jaar kan ik voor het eerst ook genieten van de schaduw die de pruimenboom geeft en hoef ik niet de parasol op te zetten om even uit de zon te kunnen zitten om wat verkoeling te zoeken. Een volkstuin moet zonnig zijn, maar voor de moestuinder is schaduw af en toe wel nodig!

Pioenrozen met op achtergrond o.a. uien, knoflook, aardappels, aardperen en vlier

schaduw