Hardnekkige winter

Het wordt steeds kouder met elke nacht flinke vorst en overdag temperaturen rond het vriespunt en met dit weekend door de felle wind zelfs gevoelstemperaturen van -12 tot -16 graden! Wat een verschil met vorig jaar toen het rond deze tijd bijna 20 graden was en ik in een t-shirt de aardperen kon planten en heerlijk in de tuin kon werken, terwijl ik nu -dik ingepakt- de laatste aardperen (ruim 8 kilo denk ik) heb kunnen opgraven en nog bijna niets aan de tuin heb kunnen doen. Hopelijk heb ik wel alle aardperen opgegraven! Ik heb in ieder geval de grond met de spitvork goed losgemaakt en op ruime afstand van elkaar van de oogst weer 4 nieuwe aardperen geplant.

In de snijdende wind de halfstam appelboom Glorie van Holland gesnoeid; de boom is al flink gegroeid en ik heb moeite om overal bij te komen. De hoogste takken heb ik -staand op een wankel bistrostoeltje- met een takkenschaar weten te bereiken, maar een ladder zal binnenkort geen overbodige luxe zijn.

Daslook

Roomse kervel

De rabarber loopt ondanks het koude weer goed uit en ook de Roomse kervel en de daslook staan er al goed bij. Nog een paar uur besteed aan onkruid wieden, maar uiteindelijk door de kou na enkele uren toch naar huis gegaan om op te warmen.

Zondag 17 maart ben ik eindelijk begonnen met het zaaien van de tomaten, pepers, paprika's, pompoenen en artisjokken en ik zag gisterochtend tot mijn verbazing, dat bijna al het zaaisel al ontkiemd was! De pompoenzaailingen waren al ruim 8 centimeter hoog en waren door het gebrek aan licht nog helemaal lichtgeel. Ook één soort van de tomaten was al zo'n 5 centimeter hoog. Snel alle zaailingen maar uit hun donkere plek gehaald en op een koelere kamer onder de groeilamp gezet. Volgende week ga ik binnenshuis sla, courgettes, komkommers en palmkool zaaien en kunnen hopelijk de eerste plantuitjes de grond in. De aardappels 'Up-to-date' staan sinds 1 week in lege eierdozen voor het raam om ze wat te laten voorkiemen en hopelijk kunnen ook deze snel de grond in. Het zal toch ooit wel eens voorjaar worden?  

Waar blijft de lente?

Nadat het vorige week er even op leek dat de lente in aantocht was, is de winter weer volop terug met strenge vorst en fikse sneeuwbuien! Ben wel blij dat ik in ieder geval nog één dag van het mooie weer heb kunnen meepikken. Vrijdag een hele dag in de tuin kunnen werken en bergen onkruid getrokken. Was die avond wel gebroken en had daarna nog twee dagen flinke spierpijn. In ieder geval is het grootste deel van de tuin even onkruidvrij en zodra het weer het toelaat kan ik beginnen met het poten van de sjalotten en misschien ook al de plantuien.



zo zag ongeveer 200 m2 tuin er uit!

Deze week is het laatste deel van mijn bestelling bij Vreeken's zaden gekomen; jammer genoeg zijn de door mij bestelde grijze sjalotten (die ik dit jaar wilde uitproberen) vervangen door Jersey sjalotten. Geen idee waarom de grijze nu niet leverbaar zijn; uitverkocht lijkt me sterk als ik ze al in september heb besteld.

al iets meer grond en minder onkruid zichtbaar

De sneeuwklokjes stonden vorige week eindelijk in bloei en ook het Maarts viooltje doet haar naam eer aan en heeft nu zee van kleine geurende paarse bloemetjes'; ook het longkruid komt al bijna in bloei en de daslook steekt alweer een stukje boven de grond. De vorig jaar nieuw geplante kweepeer ziet er uit dat hij misschien toch iets gaat doen; ik hoop het maar, want vorig jaar heeft hij na het aanplanten niets gedaan en is het hele jaar zonder blad gebleven.

Ik ben nog nooit zo laat geweest met het zaaien (ook door het slechte weer denk ik), maar hoop dat ik dit weekend toch eindelijk kan beginnen met het zaaien van tomaten, pepers, paprika's en courgettes. Met de komkommers, pompoenen en courgettes kan ik nog wel even wachten. De tuinbonen begonnen vorige week te ontkiemen, maar zullen wel weer tot stilstand zijn gekomen door de vorst. Ik zag dat ik vorig jaar rond deze tijd de plantjes al in de grond kon zetten en nu zijn het nog maar nog ontkiemde bonen! Als het straks eindelijk echt voorjaar wordt zal het wel ineens een explosie van groen worden in de tuin.

over een paar maanden is dit een zee van bloeiende rozen!

Tuinbonen zaaien

Wat duurt het wachten op het voorjaar weer lang; nadat het er op leek dat begin februari de vorst verdwenen was, is hij deze maand helaas toch weer volop in beeld gebleven met sneeuwbuien en diepvriestemperaturen Ook is na een nacht met flinke vorst de grote waterplas rondom mijn woning vandaag weer dichtgevroren!  Ik kom zo deze maand helaas maar weinig in mijn tuin en het zal straks een flinke klus zijn om in maart te kunnen beginnen met het planten van de sjalotten en het voorbereiden van de andere bedden om tijdig te kunnen zaaien van vroegere soorten, zoals bietjes en snijbiet. Misschien dat ik volgende week binnenshuis ga beginnen met het zaaien van tomaten, paprika's, pepers en artisjokken; met het zaaien van courgettes, komkommer en pompoenen wacht ik denk ik tot eind maart. Dit zijn zaden die snel opkomen en daarna ook snel groeien; omdat deze soorten toch pas half mei uitgeplant mogen worden heeft het daardoor weinig zin ze vroeg op te kweken.

 

Doordat het al wel langer licht is, ontwaakt de natuur -ondanks de kou- toch voorzichtig en in mijn voortuin zie ik dat de Roomse Kervel al opkomt; dit zijn planten die ik vorig jaar uit zaad heb opgekweekt. Een hele prestatie, omdat het moeilijk schijnt te zijn deze planten uit zaad op te kweken; ze zijn op zich niet moeilijk om te zaaien (je laat de potjes met zaden gewoon in de winter buiten staan), maar het zaad ontkiemt vaak niet goed. Misschien omdat ik via internet van een kennis vers zaad heb gekregen dat het toch gelukt is een aantal planten op te kweken. Ik heb er drie in mijn moestuin uitgeplant en nog eens drie in mijn eigen voortuin. Waarschijnlijk zal ik over een of twee jaar in mijn tuin wel overal zaailingen van deze planten gaan tegenkomen.

Opkomende Roomse Kervel



Vorige week ben ik begonnen met het voorzaaien van twee soorten tuinbonen in grote balkonbakken. Ik zaai ongeveer 30 stuks in één bak en dat is veel makkelijker dan allemaal aparte potjes te gebruiken, zoals vaak in boeken nog geadviseerd wordt. Omdat tuinbonen wel tegen een stootje kunnen heb ik de bakken nog de hele week buiten laten staan, maar vandaag heb ik ze toch maar in de koude bak geplaatst; qua temperatuur zal het waarschijnlijk weinig uitmaken, maar als er een keer zon zou schijnen, zal de grond zo wel iets beter opwarmen. Ik hoop maar dat het ras Karmazyn (een roze tuinboon) tegen vorst kan. Het ras Leidse Hangers heb ik al vaker gezaaid en die zaden hebben gelukkig nooit last gehad van een vorstperiode. Veel mensen zaaien tegenwoordig het ras Drie maal Wit, een witbloeiende soort. Ik heb dit ras eenmaal gezaaid, maar vond het niet zo'n succes: de zwart-witte bloemen van de ouderwetse soorten vind ik veel mooier en ook leek het mij toen wel dat Drie maal Wit veel gevoeliger is voor de zwarte bonen luis. Qua smaak zit er tussen de diverse rassen (vind ik) verder niet veel verschil; ik pluk de bonen meestal als ze nog niet al te groot zijn en ze dan ook maar enkele minuutjes gekookt hoeven te worden.

Een nieuw tuinseizoen

Nu de sneeuw en vorst van de afgelopen weken weg zijn, kunnen de rozen weer verzonden worden en deze week zijn de Albarozen en de roos uit Frankrijk bezorgd. Het was gisteren een heerlijke dag om in de tuin te werken en de rozen te planten. Vreemd trouwens dat ik in de winter nooit mede-tuiniers tegenkom, terwijl dat, op één na, wel allemaal mannen zijn. Vraag me af wie er nu de mooi-weer tuinier is! Half januari kreeg ik het ineens in mijn hoofd om de (net gesnoeide) vlier er uit te halen en zo weer plaats te maken om de komende tijd nog meer rozen te kunnen planten. De vlier is zo'n grote struik voor mijn -relatief- klein stukje grond en de bramen en de zwarte bes komen daardoor 's zomers behoorlijk in de verdrukking te staan. Na ruim een uur hard werken heb ik hem er toen uit gekregen, maar ik moet nu nog zien waar ik die grote stronk kan laten. Voorlopig ligt die maar gewoon ergens op de grond. De extra grondpennen die ik bij de rozenboog had gebruikt zijn helaas niet sterk genoeg; door de storm van de afgelopen dagen stond de boog opnieuw weer helemaal scheef. Ik zal er toch eens iets op moeten verzinnen om die boog recht te houden; misschien dat er nog langere grondankers zijn. Cement om de voet gieten is voor een gehuurd stuk grond denk ik geen goede optie.

De van kwekerij De Bierkreek ontvangen Albarozen Chloris, Ferox en Felicité Parmentier heb ik aan de lange zijkant van de kas geplant; ook zat er in de doos nog een vierde roos, York and Lancaster, wat erg leuk is, omdat ik onlangs over twee rozen heb geschreven die in de geschiedenis van de Engelse rozenoorlogen voorkomen en waarvan deze roos -door haar tweekleurige bloemen- het nieuwe symbool voor de ontstane eenheid zou zijn. Die roos staat nu op een deel van de leeggekomen plek van de vlier naast de witte Rugasoroos Blanc Double de Coubert. De lichtroze roos Mme Ballu, de heel bijzondere roos die ik in Frankrijk had besteld, heb ik schuin tegenover de purperkleurige Cardinal de Richelieu en de donkerrode La Belle Sultane gezet.

Mme Ballu

 

Het kost moeite om niet alle tijd in de tuin te besteden aan het onkruid weghalen, maar op dit moment heeft dat weinig zin; de grond is veel te nat en ik denk dat het onkruid de grond ook wat beschermd houdt. Hopelijk kan ik eind februari een keer met de cultivator aan de gang en zo het meeste onkruid (hoofdzakelijk gras en papaverzaailingen) weghalen. De tuin zelf ziet er niet uit, met alle losse takken en plantresten her en der op de 'bedden' en het zal straks nog een flinke klus zijn om al het snoeihout van de bramen, frambozen en vlier op een hoop te gooien. Ik heb in ieder geval al wel vast de palmkolen en de bladbroccoli uit de grond gestoken; ze liggen nu op de grond, maar gaan over een paar weken op de composthoop. De bietjes en stukgevroren snijbiet zitten nog in de grond, maar zullen er straks ook uit moeten. Toch is er al weer nieuw leven: de rabarber is met de bolle rode knoppen een schitterend gezicht en uit sommige knoppen komt zelfs al piepklein rozerood blad tevoorschijn.

piepjong opkomend rood rabarberblad

Ik heb een van de drie resterende aardpeerplanten opgegraven en was aangenaam verrast door de grote hoeveelheid van de flinke knollen die dit keer tevoorschijn kwam. Van één plant komt nu ruim 6 kilo af; geen idee hoe ik die hoeveelheid op kan krijgen en dan te bedenken dat er nog twee planten geoogst moeten worden! Vorig jaar was ik dus te vroeg met het opgraven van de aardperen; de oogst van de eerste plant in november was toen een flink stuk kleiner.
De sneeuwklokjes staan nog net niet in bloei, maar ik zag al wel een enkel bloeiend Maarts viooltje; drie jaar geleden heb ik twee kleine plantjes in de tuin gezet en die na een jaar er weer uitgehaald, omdat ik ze te veel op onkruid vond lijken. Maar, de mieren zijn mij waarschijnlijk te slim af geweest en hebben de zaden door de hele tuin verspreid, waardoor er overal deze plantjes opkomen; uiteindelijk ben ik ze wel dankbaar, want het is een heel lief plantje en door deze natuurlijke verspreiding is het in de winter een leuk gezicht om deze kleine paarse bloemetjes tevoorschijn te zien komen. Het is een vrij zeldzame inheemse plant met zeer sterk geurende bloemetjes; zie de website van De Kruidenkorf.

oogst aardperen Fleuron d'Anjou

Rozen verplanten

Omdat het vandaag eindelijk een keertje droog is, vanmiddag een paar uur naar de tuin geweest. Ik wilde in ieder geval de -cadeau gekregen- en in de zomer pas geplante klimroos (rambler) Lykkefund verzetten om plaats te maken voor een nieuwe roos die ik in een opwelling twee weken geleden nog heb besteld. Het is de bijzonder aparte roos Madame Ballu uit 1901 van Jules Gravereaux; ze is helaas bijna nergens meer te krijgen is en zelfs uit het rosarium van Sangerhausen verdwenen. Gelukkig is er nog een kwekerij in Frankrijk die deze roos verkoopt en wordt ze hopelijk snel bezorgd. Misschien dat ik er zo voor kan zorgen dat deze roos straks weer in meer tuinen te vinden zal zijn.
Lykkefund heeft nu een betere plaats tegen de tuinkast in plaats van de klimroos Narrow Water, die ik een paar weken geleden er uit heb gehaald. Met een beetje geluk gaat ze in de bomen groeien die aan de achterkant van mijn tuin staan. Ook de roos Mrs John Laing heb ik verzet; ik vond dat ze te dicht op de mooie witte mosroos Quatre Saisons Blanc Mousseux stond en nu hebben beide rozen weer wat meer ruimte om te groeien. Die laatste begint door het zachte weer wel erg uit te lopen; ik hoop maar dat de vorst -als die deze winter nog komt- niet te lang op zich laat wachten; nog zo'n late winter als vorig jaar is funest voor de meeste rozen.

Verzette Mrs John Laing

Daarna heb ik de vlier een flink eind teruggesnoeid en ook de dode afgedragen takken van de doornloze bramen afgeknipt De afgesnoeide takken laat ik voorlopig nog maar op de grond liggen en zal ik in het voorjaar ergens op een hoop aan de achterkant van mijn tuin gooien. Vervolgens de lei-appelbomen en lei-perenbomen onder handen genomen en alle lange takken tot op 1 of 2 ogen teruggesnoeid. 

Vlier, een flink stuk korter

De rozenboog is -dankzij de extra grondpennen- eindelijk overeind blijven staan, maar de pennen waren wel een stuk omhoog gekomen; die heb ik nu dus weer helemaal de grond in geduwd. Als laatste wat kalk over de grond gestrooid, waarbij ik gelukkig nog net op tijd gestopt ben bij de blauwe bosbessen; die houden juist van zure grond en mogen absoluut geen kalk hebben! Het onkruid groeit in ieder geval weelderig en het lijkt op sommige plaatsen meer een grasveld dan een moestuin! Over een paar maanden valt er weer genoeg te wieden.

Jonge rabarberplanten omringd door onkruid

Snoeien

Al een paar weken niet meer naar mijn tuin geweest; eerst was er sneeuw en ijs, gevolgd door meer wind en heel veel regen, maar afgelopen vrijdag was het eindelijk even droog. Ik was dus wel benieuwd hoe mijn tuin erbij zou liggen. De rozenboog was weer half omgewaaid en wilde met geen mogelijkheid meer rechtop. De meegeleverde pinnen zijn op zandgrond dus blijkbaar niet sterk genoeg om de zware boog op zijn plaats te houden. Van mijn buurman had ik vorig jaar nog ongeveer 30 centimeter lange (gekronkelde) haken gekregen om netten vast te zetten en hiervan heb ik er een stuk of 8 gebruikt om de voet van de boog weer vast te zetten. Hoop dat hij nu blijft staan, anders moet ik nog grotere pinnen zien te vinden.

nieuwe ruimte voor rozen

De aardbeien naast de kas heb ik nu allemaal uitgegraven en zo een mooie plantplaats gecreëerd om straks de bestelde Albarozen te planten. Het ziet er nu gelijk al een stuk beter uit. De rondom de pruimenboom groeiende aardbeien haal ik denk ik pas in het voorjaar weg; de planten geven nu nog wat bescherming aan de grond. Ook een 'klein grasveld' aan onkruid achterin de tuin rondom de Albaroos 'Maxima' weggehaald en de wilde bramen van het achtergelegen perceel, die mijn tuin proberen over te nemen en onder meer in mijn hazelaars aan het groeien waren, zo goed als mogelijk weggesnoeid.

General Kleber na de 'snoei'

Een paar lange takken van sommige rozen ingekort om te voorkomen dat ze teveel wind vangen en daardoor in de winter beschadigd raken; ik blijf het moeilijk vinden om rozen terug te knippen en het liefst blijf ik er zoveel mogelijk van af, maar sommige takken zijn wel erg lang en in de boeken lees ik overal dat geaviseerd wordt deze takken met ongeveer een/derde in te korten. Dan maar een compromis: ik denk dat ik ongeveer een/vierde van de lengte heb afgehaald. Het grappige is, dat als ik eenmaal bezig ben met snoeien ik weer moeilijk kan ophouden!
Met de takkenschaar nu de afgedragen takken van de herfstframbozen tot de grond teruggeknipt; een volgende keer zal ik nog compost rondom de planten leggen.



na de snoei

Luntersche Pippeling voor de snoei

De lage appelboom Luntersche Pippeling is enorm gegroeid en de hoofdtak is naar mijn idee veel te lang. Op goed geluk met de takkenschaar de top er weer een heel eind uitgehaald en de zijscheuten aan die tak helemaal weggehaald, zodat er weer één hoofdtak zal zijn. Van de andere takken die het frame van de boom moeten worden heb ik ook weer een stuk afgehaald. Met het snoeien van de halfstam appelboom Glorie van Holland wacht ik nog even tot januari of februari; zal dan eerst maar weer in de boeken kijken welke takken ik daar moet snoeien. De plastic tunnels die ik gebruik om de radicchio af te dekken doen hun werk goed en ik heb twee mooie kroppen kunnen meenemen; alleen op de plaats waar de tunnels weggewaaid zijn geweest zien de planten er minder uit, maar misschien dat die er tegen het voorjaar weer beter gaan uitzien. Ondanks dat nu pas de winter net begonnen is, zie ik dat het maarts viooltje op sommige plaatsen al in bloei staat en dat het groen van de sneeuwklokjes al boven de grond uitkomt.

sneeuwklokjes al zichtbaar

Storm?

Deuil de Paul Fontaine net uit verpakking

 

Afgelopen vrijdag naar de tuin geweest om nog de mooie rode mosroos Deuil de Paul Fontaine te planten. Deze prachtige roos is bedeeld met flinke stekels, die van de zomer vuurrood kleuren, en moet voorzichtig aangepakt worden om niet je vingers vol doorns te krijgen! Blijkbaar heeft het de afgelopen week een keer erg gestormd, maar is dat op de een of andere manier langs mij heen gegaan. Ik zag tenminste dat de in het voorjaar geplaatste nieuwe rozenboog helemaal scheef stond en dat een paar van de plastic tunnels die ik over de radicchio had geplaatst weg gewaaid waren. Gelukkig lagen er 2 nog in mijn tuin en een 3e lag nog in de tuin van mijn buurman. Jammer dat die paar tunnels dus even niet op hun plaats hebben gestaan, want een paar van de radicchio planten zijn door de vele regen nu gaan rotten; gelukkig staan de meeste er nog goed bij en heb ik één krop mee naar huis genomen. Ook nog een flinke voorraad palmkool geplukt.

plastic tunnels in betere dagen!

 

Nadat ik de roos geplant en flink water had gegeven (is voor een nieuwe aanplant eigenlijk altijd nodig, hoeveel regen er ook valt), wilde ik de waterton leegmaken om te voorkomen dat hij straks kapot vriest. Dat viel nog niet mee, want ik zag dat de ton nog bijna helemaal vol zat. Omdat de grond in de kas alweer kurkdroog is heb ik het water uit de ton met emmers tegelijk maar op de stukken grond gegoten waar de tomaten hebben gestaan. Scheelt misschien in het voorjaar weer wat extra water geven in de kas.
Ook de tuin weer eens kritisch bekeken naar wat misschien anders kan; ergerde me eigenlijk al een tijdje aan het stuk grond aan de zijkant (oostkant) van de kas. Daar had ik oorspronkelijk een klein rijtje alpenaardbeien geplant, maar ze nemen steeds meer grond van de tuin over en is de grond van de kas tot aan de pruimenboom bijna helemaal bedekt met alpenaardbeien. Dat zou lekker zijn, ware het niet dat spinnen dat ook een lekker plekje vinden en het hele veld bijna de hele zomer bedekt is met flinke spinnenwebben, waardoor ik nu niet zo snel even zo een aardbeitje pluk.

Ik had er al eens over gedacht om rozen aan de zijkant van de kas te planten, maar had dat nog niet gedaan, omdat de kas zelf natuurlijk altijd nog wat schaduw geeft en er dus niet de hele dag zon is op dat stuk grond. Gelukkig bedacht ik mij van de week dat Albarozen wel wat schaduw kunnen verdragen en deze rozen met hun blauwgroene blad lijken mij perfect voor deze plaats, dus heb ik van de week bij kwekerij de Bierkreek nog maar weer 3 extra rozen besteld: de Albarozen 'Chloris', 'Ferox' en een keuze tussen 'Maiden's Blush' of Félicité Parmentier', alle drie heerlijk geurende en heel lichtroze rozen.




Geschikte plaats voor de Albarozen!